Orðin stór...og smá

Einn, tveir.......

2008-01-29T11:05:00.000Z

Það líður svo langt á milli pósta hjá mér að ég þarf að grafa djúpt í minni mitt til að finna lykilorð og uppfæra ýmis tækniatriði sem nauðsynlegt er að að hafa á færi sínu þegar sest er við bloggskriftir. Sit sem stendur í tölvustofu ásamt 24 eldhressum 8 ára nemendum sem flest hver eru eldklárir tölvutumar. Í aðgerðarleysi mínu ákvað ég að rifja upp lykilorðið inn á þessa blessuðu síðu mína og ætla að gera enn eina tilraunina til að hefja bloggskrif á ný.
Allt byrjar einhvers staðar og hér byrja ég....aftur:-)

Af okkur er allt gott að frétta. Heimasætan orðin Verslingur og líkar það ákaflega vel. Hún er búin að vera að handboltast helling undanfarin tvö ár og spilar með Stjörnunni í Garðabæ. Sá yngsti er í 5. bekk og er að gera það verulega gott í skákinni um þessar mundir. Hefur m.a. verið valinn til að fara á Norðurlandamótið í skólaskák sem haldið verður í Danmörku um miðjan febrúar. Afi ætlar líklegast að fara með honum svo það mun ekki væsa um pilt og þetta verður án efa mikið ævintýri fyrir hann. Annar eldri unglingurinn er útskrifaður úr MH og er nú að vinna í BT á meðan hann hugsar sinn næsta leik. Hinn eldri unglingurinn skipti yfir í Borgarholtsskóla og hyggst sækja um í FÍH á vormánuðum. Vonandi kemst hann inn. Eiginmaðurinn er á fullu í handboltaþjálfun um þessar mundir og hefur sem fyrr brjálað að gera í vinnunni. Ég er enn með sama bekkinn, en nú eru þau orðin 8 ára og farin að geta ýmislegt í leik og starfi. Eru ákaflega flink og falleg börn sem gaman er að vinna með og umgangast. Það sem er sameiginlegt með þeim flestum er það að foreldrar þeirra styðja mjög þétt við bakið á þeim í námi og sinna þeim sérlega vel dag hvern. Sýnir enn og aftur að það er ekkert sem kemur í stað foreldra þegar kemur að því að þroska og ala upp börn:-)

Bleikur dagur-bleikt nef

2007-06-19T15:48:00.001Z

Kvennadagurinn í dag - og auðvitað skín sólin, enda "kvenna" stærst, heitust og feitust:-) Fór með snáðann í morgun og pantaði fyrir hann nýtt vegabréf. Ætla nefnilega að taka hann með mér til Svíþjóðar eftir hálfan mánuð og þá er betra að vera með passa. Svo skruppum við í sund. Þar hitti ég eina stöllu mína úr kennarastéttinni og það þýddi 2 klukkutíma spjall í heita pottinum og bleikt nef. Kisinn minn hann Skuggi er allur að braggast eftir að hafa sitgið á eitthvað oddhvasst sem stakkst á milli "tánna" á honum í síðustu viku og myndaði mikla bólgu og sýkingu. Hann hefur skakklappast um á 3 fótum undanfarið en sýnt fádæma snilld í hreyfingum þrátt fyrir augljósa örorku. Svo hefur hann fengið bólgueyðandi töflur tvisvar á dag í 5 daga. Töflur sem við smyglum ofan í hann með túnfiski.
Leikurinn á sautjándanum var æsispennandi og lauk eins og um var beðið, með nægilega stórum sigri okkar manna. Nú erum við komin inn á 9. stórmótið í röð í handboltanum og það er sko ekki lítið afrek hjá ekki stærri þjóð. Næst ætlum við að mæta á Laugardalsvöllinn á fimmtudaginn og styðja íslensku fótboltastelpurnar til sigurs gegn Serbíu (Serpíum)- þær eiga það svo sannalega skilið eftir að hafa gert lítið ú þessum frönsku um daginn. Áfram stelpur!

Jésús minn...ætli nokkur lesi þetta?

2007-06-16T20:51:00.000Z

Ákvað að reyna að grafa upp lykilorðið mitt að þessari rykföllnu síðu. Tókst það og nú ætla ég að reyna að halda þessari síðu eitthvað á floti í sumar. Búið að vera annasamur vetur hjá mér með 24 fjörug og frísk 7 ára börn og nú loksins sé ég fram á rólegri tíð. Er að vísu að undirbúa afmæli hjá mínum yngsta á morgun. Hann fyllir sinn fyrsta tug og hér verður fullt hús af skemmtilegum ættingjum og vinum. Svo er meiningin að skella sér á landsleikinn, Ísland - Serbía. Á 17. júní í fyrra fórum við á einn skemmtilegasta handboltaleik sem ég hef séð og vonandi verður leikurinn á morgun jafn gifturíkur. Áfram Ísland!

Einstaklega stelpumiðað nám

2005-10-20T21:46:00.000Z

Las grein eftir Þorbjörgu Helgu Vigfúsdóttur um daginn í Morgunblaði allra landsmanna. Ég gat ekki betur séð en að hún hefði þar áhyggjur af því að einstaklingsmiðað nám væri of stelpumiðað. Úr orðum hennar mátti lesa að stelpur legðu sig meira fram í námi og uppskæru því betri einkunnir (nema hvað..) og með einstaklingsmiðuðu námi þar sem eigin ábyrgð nemenda er meiri, myndi þessi munur aukast þar sem strákar myndu alltaf velja sér lágmarks vinnuframlag. Nú hef ég allnokkra reynslu af því að vinna út frá þessum hugmyndum um einstaklingsmiðað nám og þetta er alls ekki mín reynsla. Þvert á móti. Það er mun líklega að nemandi sem öllu jafna er neikvæður og vinnulatur vinni meira og betur finnist honum hann hafa haft eitthvað um námið að segja. Hvort sem um stelpu eða strák er að ræða.

Hvað er þetta einstaklingsmiðaða nám ?

2005-10-20T21:45:00.000Z

Annars finnst mér margir hafa svolítið óskýra mynd af því hvað einstaklingsmiðað nám er og sumir halda jafnvel að það byggist á einstaklingsnámskrám líkt og sérkennarar hafa löngum gert fyrir sína nemendur. Einstaklingsmiðað nám er safnheiti yfir fjölbreytta kennsluhætti sem miðast við að koma til móts við þarfir hvers nemanda en um leið þjálfa nemandann upp í því að taka ábyrgð á eigin námi. Innlögn námsefnis skiptir hér miklu máli og má alls ekki glatast í umræðunni um einstaklingsmiðað nám. Þar sitja allir nemendur sama hvers kyns þeir eru við sama borð og kennarinn er í sínu "hefðbundna" hlutverki sem fræðari. Þegar kemur að úrvinnslu umfjöllunarefnis og þjálfun í ákveðnum námsþáttum tekur einstaklingsmiðunin við. Þá geta nemendur "valið" að vinna tilheyrandi verkefni á einn eða annan hátt á misjöfnum hraða og með mismunandi áherslum. Þeir setja sér markmið og velja leiðir til þess að ná þessum markmiðum í samráði við kennara sinn. Það má segja að kennarinn sé þá kominn í annað hlutverk sem verkstjóri eða ráðgjafi. Þessi hugsunarháttur í skólastarfi er alls ekki nýr og hafa íslenskir kennarar beitt þessum áðferðum um langt árabil án þess að nokkur hafi gert veður út af. Það var ekki fyrr en merkimiðinn “Einstaklingsmiðað nám” var settur á , sem vandræðin byrjuðu og kennarar héldu að þeir þyrftu að fara að læra að kenna upp á nýtt.

......

2005-10-20T21:43:00.000Z

En aftur að upprunalega umræðuefninu . Það að strákum gengur verr í skóla er ekki einstaklingsmiðuðu námi að kenna. Nærtækara er að líta til annarra þátta s.s. búsetu, viðhorfa fjölskyldu og umhverfis til náms ofl. Reykvískir drengir standa til að mynda drengjum á landbyggðinni framar í námi. Hver sem skýringin er ...þá er hún ekki - einstaklingsmiðað nám.

Nöldur og nagg

2005-10-09T18:52:00.000Z

Skrítið....hvað tíminn líður hratt. Fannst ég bara hafa verið að skrifa fyrir nokkrum dögum en komst þá að því að það eru 2 vikur síðan?! Það hefur sannalega verið í nógu að snúast með litlu 6 ára pjakkana mína og allt sem þeim fylgir. Er svo útkeyrð þegar ég kem heim úr vinnunni að mér dettur ekki í hug að gera neitt annað en að dinglast heima hjá mér, sinna börnunum mínum og glápa svolítið á sjónvarpið. Las samt einhvers staðar á öldum netvakans að það væri alls ekki eins erfitt að kenna litlu krökkunum og þeim stærri af því að það væri svo lítil heimavinna. Right!? Sá sem skrifar svona hefur greinilega aldrei kennt þessum aldri og hefur lítinn skilning á umfangi kennslu og því sem henni fylgir. Æ...ég ætla að hætta þessu nöldri. Yfir og út...

Helgin

2005-09-25T16:58:00.000Z

Þetta gladdi mitt kvefaða geð í gær. Það hefði nú verið eins og strá salti í sárið ef við hefðum ekki einu sinni getað hangið á Íslandsmetinu:-)
Helgin búin að vera sallafín. Mikið sofið og svo auðvitað glímt við sunnudagskrossgátuna , sem nota bene var óvenju snúin í þetta sinn. Mig vantar að vita hvaða fólk fær krít strax og hvernig á að mæla sálnaflakk. Ef einhvers em les þetta veit, endilega setja í comment. :-) Svo er það handboltinn sem mér leiðist nú ekkert sérstaklega. fór á leik í gær og er einmitt á leiðinni fjörðinn að horfa á Hauka - FH í kvennaboltanum á eftir.
Á föstudagskvöldið var svo skrall hjá Borgaskólaliðinu sem heppnaðist frábærlega. Þvílíkur matur, þvílík skemmtiatriði og þvílíkar borðskreytingar!!! Þið sem af misstuð....þið misstuð af miklu.

frh. af rykið dustað af..

2005-09-24T21:13:00.000Z

Grafarvogsdagurinn: Þegar heim var fór ég strax á fund hjá menningarmálanefnd Grafarvogs vegna Grafarvogsdagsins. Ég, Kristín og Sóley höfðum verið valdar í nefnd á vegnum skólans til að taka þátt í og undirbúa þennan dag þar sem skólinn okkar var viðtökuskóli Grafarvogsdagsins 2005. Það er skemmst frá því að segja að þessar 4 síðustu vikur sem við höfðum til undirbúnings fyrir þennan dag einkenndust af mikilli vinnu og enn meira stressi en þegar stóri dagurinn rann upp gekk allt eins og í sögu...og allir bara kátir (þó ekki hefði tekist að setja heimsmet í svippi eins og til stóð).

Skólinn. Ég byrjaði auðvitað að kenna eins og allir aðrir kennarar í ágúst. Í ár hef ég 14 falleg og fyndin sex ára börn undir mínum verndarvæng. Eg er líka komin með nýja fallega og fyndna samstarfskonu, sem var reyndar dáldið skrýtið fyrst þar sem ég hef verið í sama teyminu undanfarin 5 ár með henni Eydísi minni. En hún (Eydís, sko..) fór á Varmaland...og sér örugglega eftir því:-) (þori að veðja að hún saknar okkar óendanlega) Veturinn hefur sem sagt farið mjög vel af stað og mér lýst sérlega vel á árganginn okkar í heild.

Líkamsræktin. Hef því miður ekki verið neitt svakalega dugleg að sportast síðan ég byrjaði að kenna aftur....en fer þó 2-3x í viku og hef meira segja náð að komast í yoga-tima. Það var æði. Ætla aftur fljótlega.

Nú er næstum akkúrat ár síðan ég byrjaði að blogga. Það var í upphafi hins alræmda kennaraverkfalls. Það endaði eins og mönnum (og konum) er enn í fersku minni á skelfilegan hátt, þar sem okkur voru settir afarkostir og látin velja á milli þeirra. Allt þetta brölt skilaði okkur litlu og eru kennarar enn í dag að borga brúsann vegna verkfallsins.

2005-09-24T21:05:00.000Z

Heimas�tan me� ensku fj�lskyldunni okkar

Rykið dustað af

2005-09-24T21:00:00.000Z

Kristín er búin að senda mér beinar og óbeinar pílur vegna slakrar frammistöðu minnar í bloggskrifum. Ég hef því ákveðið að dusta rykið af lyklaborðinu og henda inn sýnishornum af lífi mínu undanfarnar vikur.
Fór út til heimasætunnar og dvaldi í nokrra dag í úthverfi norður af London hjá yndislegri fjölskyldu sem við kynntumst í fyrra þegar við fórum á Ólympíuleikana. Skoðaði m.a. Cambridge og verslaði svolítið. Átti einkar áhugaverðar samræður við Emmu(móðurina) um skólamál á Englandi. Emma er nefnilega kennari og ótrúlegt nokk þá voru vandamálin sem þau voru að glíma við í kennslu alls ekki ósvipuð okkar en hún skildi ekki hvernig við gátum haldið út svona metnaðarfullu starfi í skóla án aðgreiningar. Í Englandi eru sérstakir skólar fyrir nemendur með sértæk vandamál. Skólabúningar eru auðvitað allsráðandi en einnig þurftu kennararnir að hlýta ákveðnum reglum varðandi klæðnað. Kennslukonurnar urðu t.d. að vera í jakka, skyrtu/blússu og pilsi eða í buxnadragt. Engar gallabuxur, takk! Sæi okkur í anda:-) Mikil virðing er borin fyrir allri menntun og litið er upp til þeirra sem fara í háskóla (eða öllu heldur komast inn í háskóla). Marc(pabbinn) útskrifaðist einmitt úr Cambridge fyrir margt löngu og gat hann því farið alls staðar inn með okkur án þess neitt okkar þyrfti að borga. Þetta er stórkostlegur staður, gamlar virðulegar skólabyggingar í röðum og ákaflega gáfulegur andi sem sveif yfir vötnum. Ekki ósvipað og í auglýsingunni frá KB banka þar sem Þorsteinn G leikur eilífðarstúdentinn í röndótta jakkanum.

Til ykkar þrautseiga fólk...

2005-09-04T22:45:00.000Z

Rakst á þennan vísdóm hjá gamalli bekkjarsystur og ákvað að leyfa ykkur "dyggu lesendum" þessarar síðu að njóta líka.

"Jákvæða hliðin á lífinu"

Það er dýrt að lifa á þessari jörð, en það er innifalin ókeypis hringferð um sólina á hverju ári.

Afmælisdagar eru góðir fyrir þig - því fleiri sem þú átt, því lengur lifirðu.

Hamingjan kemur inn um dyrnar sem þú veist ekki einu sinni af að þú hefur opnað.

Hefurðu tekið eftir því að fólk sem kemur of seint er oft mikið glaðara en fólk sem hefur þurft að bíða eftir því?

Það getur verið að þú sért stundum eina manneskjan í heiminum, en þú ert líka ef til vill allur heimurinn fyrir eina manneskju.

Sum mistök eru allt of skemmtileg til að gera þau bara einu sinni.

Ekki gráta af því að því er lokið, brostu af því að það gerðist.

Raunverulega hamingjusamur maður er sá sem getur notið þess sem gerist þegar hann endurtekur ferðina.

Eða eins og einn maður sagði - það að vera hamingjusamur er ákvörðun.

Eigðu frábæran dag og vittu að einhver sem þykir þú skipta máli hefur hugsað til þín í dag!

"Og þessi einhver er ég.".....luv jú all

Ekki sitja ein/n að þessum skilaboðum....., sendu þau til einhvers sem er þér svo mikilvægur.... "NÚNA"

Rólegheit

2005-07-30T12:31:00.000Z

Það er víst bara svaka gaman hjá heimasætunni í London. Í dag var víst á áætlun að skoða helstu merkisstaði í borginni og fara í stóra hjólið. Hún lofaði að vera dugleg að taka myndir svo kannski set ég inn á nokkrar þegar hún kemur heim. Við höfum spjallað á msn á hverju kvöldi(ég þurfti að m.a.s. búa mér til hotmail...mér leið næstum eins og unglingi þegar ég loggaði mig inn:-) og það var bara reglulega gott hljóð í minni.

við ætlum bara að hafa það rólegt heima um Verslunarmannahelgina...kíkja kannski í einhverjar heimsóknir og hver veit nema við leggjum leið okkar í fjölskyldu og húsdýragarðinn í kvöld og hlýðum á hina einu sönnu Stuðmenn. Það fer reyndar svolítið eftir veðri.

Nú er útsending frá sundinu að fara að hefjast....skrifa síðar.

Ljúfust í London

2005-07-27T23:19:00.000Z

Þá er heimasætan komin til Englands. Henni var boðið af elskulegum Englendingum sem við kynntumst þegar við fórum á Ólympíuleikana í fyrra, að koma og dvelja hjá þeim í vikutíma eða svo. Ég ætla svo að hitta hana eftir viku í London og þá ætlum við mæðgur að versla svolítið saman. Það verður örugglega gaman. Svo er það auðvitað á planinu að bjóða ensku stúlkunni til okkar á næsta ári og kynna hana fyrir landi og þjóð. Heimasætan kynntist nefnilega helling af skemmtilegum krökkum þarna í fyrra og hefur m.a.s. verið í heilmiklum samskiptum við nokkur þeirra í gegnum Msn - dæmið á netinu. (Á myndinni hér fyrir ofan má sjá hópinn hennar frá því í fyrra. Þetta eru krakkar frá Englandi, Noregi, Ítalíu, Grikklandi, og Tyrklandi)Það er víst búið að plana fyrir hana ýmislegt, t.d. ferð í Tower of London, Big Ben, Stratford on avenue, og margt fleira. Þetta verður án efa heilmikil upplifun. Ein í viku og verður að bjarga sér sjálf á enskunni, er viss um að þetta gerir henni bara gott. Svo er bara að vona að hryðjuverkavitleysingarnir láti ekki til skara skríða á meðan hún er þarna úti.
Ég og Anna erum búnar að vera virkilega duglegar í líkamsræktinni. Höfum lyft ákaflega samviskusmlega og erum bara að komast í nokkuð sæmilegt form. En nú er Anna farin til Spánar svo ég verð ein á báti næstu 3 vikurnar og þá reynir á hvort ég held mér eins vel að verki.

Af leti og leiðindaveðri.

2005-07-11T16:57:00.000Z

Ég er búin að vera svo löt í sumar...og hef haft svo lítið að gera að ég hef meira segja gleymt því sem ég ælaði að gera hvern dag...þetta segir amk. maðurinn minn og er ekkert sérlega imponeraður yfir framtakinu...eða framtaksleysinu hjá mér. En þessa helgi ákvað ég að snúa taflinu við og hellti mér í málningarvinnu á herbergi heimasætunnar, sem að hennar sögn var löngu tímabært. Lita-og innréttingasmekkur breytist nefnilega þegar komið er á táningsaldurinn. Við máluðum herbergið hvítt og grátt ( sem mér skilst að sé mjög "in" um þessar mundir. Eftir þessar stórframkvæmdir skelltum við okkur svo í IKEA og keyptum kommóðu, spegla, gardínur og eitt og annað smálegt. Gærdagurinn fór svo í samsetningu , upphenginar, boranir ofl. Eins og þetta væri ekki nóg ákvað ég að taka bílskúrinn í gegn áðan og endaði með því að panta mér sendibíl og sendi allt draslið á haugana. Nú finnst mér ég vera búin að vera svo dugleg að ég ákvað að blogga....nokkuð sem ég hef alveg látið vera sökum skorts á annríki. Held ég sé eins og klukka..það þarf að trekkja mig upp öðru hvoru og þá verð ég óstöðvandi þar til......

Nú vantar mig bara smá sól og blíðu þá verð ég sátt. Hver fann upp á öðru eins leiðindarsumarveðri?

2005-06-24T14:44:00.000Z

Blásið á ótrúlegu kökuna

Sumar konur eru sumarkonur..ekki ég

2005-06-24T14:03:00.000Z

Áttundi afmælisdagur Dags var haldinn í þvílíku blíðskapar 17. júní veðri að elstu menn 8og konur) muna vart eftir öðru eins. Auðvitað notuðum við tækifærið og vorum með veisluna bæði úti og inni (fólk kom bara inn til að kæla sig þegar það var búið að fá nóg af sól).

Nú finnst mér vera alveg komið nóg af sumarleyfi. Gæti alveg hugsað mér að fara bara að vinna...hehe. Er nefnilega lítið fyrir ferðalög út á land eða útilegusprikl og þessar 2 vikur heima hjá mér í tiltekt og stússi...eru alveg nóg fyrir mig. Kannski er ég ekki svona sumarkona.

Ég er loksins byrjuð að líkamsræktast, eins og ég var búin að mausast yfir undanfarnar vikur. Fékk Önnu vinkonu til þess að koma og sprikla með mér í Orkuverinu. Hasssssperrurnar í höndunum eru öruggur vitnisburður um það að ég hef alls ekki verið að nota þær almennilegra(nema þá til léttari verka :-) undanfarið. Annars gengur þetta bara fínt...er farin að geta hlaupið töluvert án þess að stoppa og þreytist alls ekki svo fljótt miðað við aldur og fyrri ódugnað.

Að öðru....Las einhvers staðar um daginn hugmyndir um lengingu kennaranáms og möguleikann á að fara strax í masternám að því loknu. Ég skil vel pælinguna um lengingu kennaranáms, hún hefur verið til staðar undanfarin 20 ár eða lengur og ekkert verið gert af því að þetta kostar víst allt svo mikið. Ég er aftur á móti með einfalda og tiltölulega ódýra lausn á þessu vandamáli. Gerum 4 árið í kennó að nokkurs konar kandidatsári. Ráðum 4 árs nema sem aðstoðarkennara inn í stóra bekki og látum þá fylgja reyndum kennara heilt skólaár og taka þátt í öllu skólastarfi vetrarins. Tvisvar, þrisvar sinnum yfir veturinn kæmu svo nemarnir inn í Kennaraháskólann og skiluðu stuttri skýrslu um hvernig gengi og bæru saman bækur sínar. Hér þyrfti alls ekki að byggja stærra kennsluhúsnæði og sveitarfélögin þyrftu ekki að ráða "ófglært" fólk inn í skólana til að sinna störfum stuðningsfulltrúa. Með þessu fengi hver kennaranemi miklu raunsannari mynd af því verkefni sem hann ætti fyrir höndum og þetta væri mun markvissari kennsluþjálfun heldur en æfingakennslufyrirkomulagið eins og það er í dag. þannig færi hinn nýútskifaði kennari inn í sitt fyrsta kennsluár með einhverja alvöru reynslu. Þetta með að bjóða upp á masternám strax að loknu hefðbundnu kennaranámi finnst mér ekki sniðugt. Skil ekki alveg pælinguna á bak við það. Mér finnst að fólk verði að hafa lágmarks kennslureynslu áður en það getur orðið master í jafnviðamiklu og flóknu fagi og kennsla er. Það er svona eins og að verða prófessor í skurðaðgerðum án þess að hafa nokkru sinni skorið upp.

2005-06-24T14:02:00.000Z

sumarbros

Afmælisundirbúningur

2005-06-16T09:58:00.000Z

Stend hér í ströngu við að undirbúa afmæli drengsins sem verður bráðum 8 ára. Eitt í dag fyrir vinina og annað á morgun á hinum raunverulega afmælisdegi, fyrir familíuna. Ákvað samt að setjast aðeins niður og kanna netheima og kannski skrifa pínupons áður en ég helli mér á fullum krafti í undirbúninginn. Þvottavél heimilisins bilaði í fyrrradag og í gær kom þvottavéladoktor og sagði að það kostaði 25000 krónur að gera við hana og ég yrði að vera þvottavélalaus í nokkra daga á meðan...það var nóg til þess að ég ákvað að kaupa nýja vél..enda ekki verið neitt sérlega sæl með þessa sem ég hafði þó ekki átt í nema 3 ár. Núna þvæ ég og þvæ í nýju siemens-vélinni, alsæl en þó nokkrum þúsundköllum fátækari.Þar sem ég var að taka til í tölvunni minni um daginn rakst ég á þetta ljóð sem ég orti fyrir nemendur mína í fyrra þegar ég var að kveðja þá eftir 4 ára samveru. Þetta er bekkur sem ég mun aldrei gleyma enda var hann minn fyrsti umsjónarbekkur.

Ég man

tannlaus brosin

tindrandi augunog tíumilljón spurningar.

Ég man

hlýjar barnshendur

húfuklædd höfuðog hjartanlegan hlátur.

Ég man

barnslegu einlægnina

blikandi stoltiðog bekkjarkvöldin.

Ég man

sex ára svipinn

sjö ára flissiðog skólatöskur í gúmmístígvélum.

Ég man

krummafót

kríuegg og kátustu krakkana.

Ég man

að ég ætlaði að kenna ykkur

svo margt.

Hvað, man ég ekki lengur.

Það eina sem ég man

er það sem þið kennduð mér.

Nú er ég búin.....og rétt að byrja í sumarfríi

2005-06-10T16:13:00.000Z

Er formlega komin í sumarfrí. Var alveg ,,ógissliga" dugleg í vikunni við að ganga frá, pakka niður, flytja á milli kennslustofa, telja bækur, skrifa skýrslur (einar þrjár ef ég tel rétt), taka til í tölvunni minni og setja í möppur. Kvaddi alla í gær...en ætla samt að mæta upp í vinnu á mánudaginn og hitta Kristínu til þess að undirbúa bréfið sem við þurfum að senda út í haust til allra Grafarvogsskólanna. Betra að gera það núna á meðan við munum hvað við ætlum að segja:-)

Er svo á leiðinni í svakalega bleikt tjútt með Fímervum annað kvöld. Stefnan er að fara allar saman í sumarbústað á Sléttalandi og dvelja þar nætulangt við glaum og gleði. Verður örugglega gaman....enda engar leiðindaskjóður á ferð.

Sá sjö ára er akkúrat viku frá því að verða átta ára og fékk að því tilefni gírahjól í fyrirfram afmælisgjöf. Hann er frekar kátur með það en þarf ennþá að venjast handbremsunum og gíraskiptingunni.

Heimasætan er að fara í æfingarbúðir í handbolta um helgina. Það er úrval stúlkna sem fæddar eru 1991 sem HSí og KB banki bjóða til leiks. Það er mikil spenna hjá minni eins og gefur að skilja.

Sannalegar sannar lygar

2005-06-04T18:06:00.000Z

Ef lygi

er lygi

er hún

sönn.

2005-06-04T17:48:00.000Z

Jæja...þá hef ég formlega útskrifað 4. bekkingana mína og get farið að huga að bloggmennsku. Í gærkveldi fór ég ásamt samkennslukvinnum mínum í mjög svo óvissa óvissuferð um suððurlandsundirlendið. Við komum m.a. við á Selfossi (fæðingarbæ mínum) og fengum fínar veitingar hjá frú Áslaugu og hennar manni og fórum svo í Alviðru og skemmtum okkur fram eftir kveldi við "glens og gamanmál".

Í morgun byrjaði ég á því að ganga stóran hring um Grafarvoginn með kallinum mínum og svo fór ég og horfði á litla prinsinn minn skeiða þúsund metrana í Rimaskólahlaupinu. Hann stóð sig ótrúlega vel og kom þriðji í mark í sínum aldursflokki.

Meira af íþróttamennsku. Nú hef ég tekið erfiða en mjög svo nauðsynlega ákvörðun um að fara að hreyfa mig meira og markvissara þ.e. ég ætla að hætta mér inn á líkamsræktarstöð í sumar, lyfta svolítið og fara kannski í jóga og þess háttar. Auðvitað krefst svona aðgerð mikils undirbúnings svo ég eyddi deginum í dag í að kaupa mér nýja íþróttaskó og smartar íþróttabuxur...svo nú hef ég eiginlega enga afsökun fyrir því að mæta ekki í gymmið - nema að ég hef varla efni á því eftir öll þessi útgjöld :-)

Græjubófar og grunnskólaþjófar.

2005-05-18T20:33:00.000Z

Af mér er það helst að frétta að við hjónin brugðum okkur á knattspyrnuleik í Laugardalnum sl. mánudagskvöld. Væri ekki í frásögur færandi nema að þegar við gengum út af leikvanginum og að rennireið okkar sem var að þessu sinni rauður Skódi kom í ljós að einhver óprúttinn hafði gert sér lítið fyrir og brotið litla rúðu í afturglugganum, opnað þannig bílinn og rænt svo græjunum úr honum. Okkur brá óneitanlega. Áttum síst á þessu von , um hábjartan dag á fjölförnu bílastæði. Bófinn skildi eftir svart skrúfjárn í framsætinu, sem við létum reyndar í vörslu lögreglunnar ( ef einhvern þar langaði í CSI leik). Ef einhver sem les þetta, þekkir einhvern sem nýverið hefur glatað svörtu skrúfjárni en eignast ljómandi ágætar bílgræjur þá væri gaman að fá upplýsingar um kauða. Annars er líklegast að þetta hafi verið einhver aumingjans dópisti sem vantaði bara fyrir einum skammti eða svo og þetta hafi verið auðveldasta leiðin til að búa til peninga.

Skrapp á fund í gærkvöldi sem haldinn var á vegum KFR. Umræðuefnið var stytting náms til stúdentsprófs. Mæting af hálfu grunnskólakennara var ótrúlega léleg. Það virðist með þetta mál eins og svo mörg önnur sem snúa að stéttinni okkar, að enginn segir neitt eða gerir neitt fyrr en það er búið að koma þessu fyrirkomulagi á , og nóta bene án nokkurs samráð við kennarastéttina. Þá verður byrjað að tuða og nöldra. En þá er það líka orðið of seint. Þetta mál er nefnilega á leið út úr umræðu og á blússandi ferð til framkvæmda. Eins vanhugsað og dýrt dæmi sem það er. Ég fyrir mitt leyti er ferlega pirruð á þessari eilífu þörf ráðamanna (sem hafa oft lítið vit á því sem er að gerast í skólum landins) til að breyta og "bæta" vegna þess að þeir telja að hér hljóti allt að vera í tómu tjóni. Svo skil ég ekki þessa ofuráherslu á þennan hóp nemenda þ.e. nemendur sem ætla að taka stúdentspróf. Skil heldur ekki hvernig á að klessa þessum auka einingum í stærðfræði, íslensku, ensku og dönsku inn í grunnskólann...yfir alla línuna...þegar vitað er að ríflega helmingur grunnskólabarna á fullt í fangi með að fylgja þeirri námskrá sem nú er í gildi. Ef við gætum ekki að okkur verður búið að ræna grunnskólann sérkennum sínum og jafnvel námsárum. En allt um það. fundurinn í gær var ákaflega málefnalegur og gagnlegur..vildi bara að fleiri hefðu verið.

Vinir og vandamenn

2005-05-14T17:14:00.000Z

Sá sjö ára er í einhverjum svakalegum vinaham þessa dagana. Honum nægir ekki lengur að vera bara með besta vininum daginn út og daginn inn. Nei, o nei. Ég vogaði mér inn í herbergið hans áðan og mér sýndist ekki færri en sjö pjakkar á hans aldri vera þar í sátt og samlyndi yfir einhverjum tölvuleikjum og spilum. Bíðið við, nú hringdi dyrabjallan og einn snáðinn enn spurði með engilbjartri ásjónu hvort hann Dagur gæti leikt? Ég varaði hann við fjöldanum sem tæki á móti honum en hann brosti bara og sagði að það gerði ekkert til. Svo fór hann inn og var tekið opnum örmum. Það sem mér finnst ótrúlegast er hversu lítill ágreiningur virðist vera á milli þeirra og allir virðast velkomnirí hópinn. Mig grunaði svo alls ekki að karlkyns verur gætu verið svona þroskaðar í framkomu.

Fór í jarðaför í gær hjá kærum fjölskylduvini. Kannski ekki frásögum færandi nema að söngurinn og tónlistin í jarðaförinni var í svo háum gæðaflokki að enginn varð ósnortinn. Lögin sem sungin voru minntu mann svo sterkt á hinn látna að stundum virtist manni sem hann stæði hjá, ljóslifandi með kankvíst bros á vör. Ótrúlegt hvað tónlist getur haft djúpstæð áhrif og kallað fram sterkar tilfinningar. Þá rennur líka upp fyrir manni hve lífið er hverfult og hvað það er alls ekki sjálfsagt að allir ástvinir manns verði alltaf til staðar. Neita því ekki að ég faðmaði mína extra mikið þegar ég kom heim. Ég get nefnilega ekki með orðum lýst hversu mikilvæg fjölskyldan mín og vinir eru mér og skammast mín fyrir að sýna það ekki greinilegra dag hvern. En ef þið lesið þetta elsku fólk....þá segi ég bara: Elska ykkur ...út fyrir endimörk alheimsins ( eins og sá 7 ára myndi segja:-)

2005-05-05T22:23:00.000Z

Hann á afmæli í dag , hann er 1 árs í dag.... Já hann Skuggi - hjartkær heimilisköttur fjölskyldunnar leit út svona fyrir næstum ári síðan og er enn ótrúlega fagur þrátt fyrir hækkandi aldur.

Fundir og aftur fundir

2005-04-29T22:06:00.000Z

Já, já....veit það. Er ekkert smá léleg að uppfæra. Enda í annan stað ákaflega lítið að frétta og hins vegar svo mikið að gera ( í vinnunni, félagstarfi, fundum oþh.) að tími til bloggskrifa er allt of knappur. Fyrir áhugasama ( eða ekki) þá var ég á námskeiði um námsmat á mánudag (eftir kennslu), um kvöldið var svo fundur með foreldrum Fjölnisstúlkna. Á þriðjudag sat ég fund nefndar sem sér um Grafarvogsdaginn 2005. Sá fundur var í kjölfar almenns kennarafundar. Á miðvikudag tók ég á svo móti tilvonandi nemendum næsta vetrar í vorskólanum. Þegar ég leit yfir nafnalistann og skoðaði fjölbreytnina nafnaflórunni þá leit ég um leið yfir kennitölurnar. Alltaf gaman að skoða hvað stjörnumerki eru mest áberandi. Það sló mig svolítið þegar ég "fattaði" að þessi árgangur þ.e. 1999 módelið er síðasti árgangur tuttugustu aldarinnar sem hefur skólagöngu. En þau voru hvert öðru skemmtilegra svo ég lít með tilhlökkun til næsta vetrar. Í gær skellti ég mér svo alla leið til Hafnafjarðar á úrslitaleik Hauka og ÍBV í hanknattleik kvenna. Það var auðvitað bara gaman enda úrslitin mér að skapi. Það er mesta furða að manni skuli takast að klára að undirbúa kennsluna, fara yfir heimavinnu og sinna samskiptum við foreldra nemendanna. Það er kvöldvinnan heima við borðstofuborðið sem bjargar þessu fyrir horn.

Við erum að fara að taka upp Olweus - eineltiskerfið. Örugglega ákaflega gott og þarft, en ég stend mig samt að því að hlusta á mitt innra tuð varðandi það hvort þetta beri jafn mikinn árangur og af er látið. Mér finnst nefnilega tölurnar um þá sem telja sig hafa orðið fyrir einelti ákaflega háar. Tölurnar um þá sem telja sig leggja aðra í einelti eru aftur á móti ákaflega lágar. (Hvernig sem á því stendur) Eftir að nemendur og starfsfólk skólans hefur verið frætt með markvissum hætti um hvað sé einelti, hvernig bregðast eigi við því osfrv. með löngum námskeiðum og fundum er aftur gerð könnun. Og viti menn. Tala þeirra sem telja sig hafa orðið fyrir einelti lækkar töluvert. Þá er það spurningin. Lækkaði talan af því að það dró úr eineltinu (sem fáir telja sig beita) eða af því að nemendur gerðu sér betur grein fyrir því hvað fólst í orðinu einelti? Hmmm...?

Gleðilegt Sumar!

2005-04-21T18:18:00.000Z

Annasöm vika að baki. Vika sem fór að mestu leyti í undirbúning fyrir "trú og list"- sýninguna okkar í 4. bekk. Sýningin var svo í gær í "hátíðarsal Borgaskóla. Þar voru 17 velæfð atriði (dans, ljóðalestur, fróðleikur, leikrit) flutt við ómælda hrifningu aðstandenda þeirra sem sýndu. Að lokinni sýningu buðu nemendur svo sínu fólku upp í stofu þar sem þau sýndu afrakstur vetrarins og var gaman að sjá hversu stolt þau voru af vinnunni sinni og þá var ekki ekki síður gaman að sjá hve jákvæðir og áhugasamir foreldrar þeirra voru. Ég er að komast á þá skoðun að íslenskir foreldrar hljóti að vera í nokkurri framför...þ.e. ef tekið er mið að foreldrum 95´árgangsins.

En eins og það væri ekki nóg að standa í þessu stússi ....(þeir sem reynt hafa vita hvað ég á við) þá skrapp ég alla leið út á Seltjarnarnes á þriðjudaginn og hélt fyrirlestur um einstaklingsmiðaða skipulagið okkar fyrir kennara Valhúsaskóla og Mýrarhúsaskóla. Ætla að vona að þeir hafi haft jafngaman (og einnig gagn) að því að hlusta á mig og ég hafði af því að heimsækja þá.

Um kvöldið hentist ég svo aftur af stað á aðalfund Kennarafélags Reykjavíkur og kaus nýjan formann og 3 nýja meðlimi í stjórnina. Ég var nokkuð sátt við úrslit kosninganna, þó ekki hefðu allir sem ég kaus komist að.

2005-04-16T17:00:00.000Z

Síðasta kvöldmáltíðin. Mosaíkmynd eftir 4. bekk.

Tíminn líður....

2005-04-16T16:40:00.000Z

Já, nú líða allar vikur óskaplega hratt. Við erum með svo margt á prjónunum í skólanum sem þarf að ljúka við áður en prófin byrja. Vikan sem leið fór í að klára að mestu leyti þemað um trú og list. Við gerðum í sameiningu stóra mynd af Síðustu kvöldmáltíðinni og festum á vegg í skólanum. Í næstu viku verður sýning á þemanu okkar og um leið ætla nemendur að bjóða foreldrum sínum að koma og skoða það sem þeir hafa verið að gera í skólanum í vetur. Spennandi að sjá hvernig til tekst.

Svo er ég að hugsa um að skella mér á aðalfund KFR og kjósa nýjan formann á þriðjudagskvöldið. Skora á alla kennara í Reykjavík að koma og hafa áhrif á hver kemur til með að vera í forsvari fyrir fjölmennustu kennarasamtök landsins.

Hver fattaði annars upp á þessu leiðindaveðri? Er samt að hugsa um að skella mér í sund.

Án ábyrgðar

2005-04-06T23:06:00.000Z

Skrýtið....
hvernig
ábyrgð annarra
á okkur
virðist alltaf meiri
en ábyrgð okkar
á öðrum.

Æ... hvað ég er búin að vera eitthvað þreytt og úfinpútuleg þessa síðustu daga. Held að ég þoli svona haltu mér slepptu mér vorkomu illa. Allavegana, þá er gott að geta klínt ábyrgðinni á leti minni á veðrið.

Bremsuólán

2005-03-31T19:07:00.000Z

Mikið rosalega var ég sátt við að byrja aftur að vinna. Held að ég sé þessi undarlega vinnutýpa.....bíð bara eftir að fríin klárist svo ég geti farið að gera eitthvað af viti. Eru þetta ekki einhver vinnualkaeinkenni? En ég er miklu skárri á sumrin. Þá finnst mér nefnilega gott að vera í fríi og læt mig marinerast í sundlaugunum dögum saman.
Það fóru að heyrast undarleg hljóð í bremsunum á fjölskyldubílnum einhverntímann fyrir páska, en maður hélt samt áfram að keyra hann þar til óhljóðin voru orðin ískyggilega urgandi. Nú, nú , til að gera lengri sögu styttri þá druslaðist ég loks með hann í viðgerð í gær og fékk þær "gleðilegu" fréttir að mér hefði tekist að eyðileggja bremsurnar alveg. Það kostaði svo rúmlega 50 þúsund kalla að lagfæra skemmdirnar....en ég fékk útborgað í dag svo ég átti fyrir því. Maður er nefnilega ekki eins og þessi "lán"-sama kynslóð sem verið var að tala um í sjónvarpinu. Hér er nefnilega allt greitt út í hönd, eða sparað fyrir því þar til það er hægt. Því það er jú jafnmikilvægt að hafa bremsur á eyðslunni og það er mikilvægt að hafa bremsur á bílnum. Ekki satt? Fór nett fínt í taugarnar á mér þegar talað var við einhvern karl í sjónvarpinu áðan, um það hvers vegna ungt fólk væri svona eyðslusamt og "lán"-glatt, að hann skyldi segja að ástæðan væri m.a. sú að skólarnir kenndu ungu fólki ekki að spara og að verðbólgukynslóðin, foreldrar þeirra, hefði heldur ekki gert það. Það var þetta með að skólarnir sinntu ekki þessu hlutverki sem fór í taugarnar á mér. Mér finnst nefnilega nóg komið af "efni" sem skólinn á að sjá um að uppfræða nemendur um. Skólinn á, auk almennra og hefðbundinna kennslugreina : að kenna þeim ýmislegt sem fólk lærði bara heima hjá sér í "gamla daga" s.s. á klukku, að reima skóna sína, einföldustu kurteisisreglur og borðsiði. Heyrði skondna sögu um daginn af konu einni sem varð að hætta við að fara með börnin sín út að borða einhverntímann í haust vegna þess að þau kunnu enga borðsiði. Til allrar óhamingju hafði ekki verið búið að fara yfir þetta "námsefni" áður en ólukkans verkfallið skall á. Því varð blessuð konan að sitja svöng heima með hinum "ótilsiðuðu" börnum sínum.

Í fríi

2005-03-26T17:11:00.000Z

Ussusssuss..hvað maður hefur verið latur að blogga! Talandi um að vera í fríi!? Hér hefur að vísu fátt markvert gerst. Hef þó eytt svolitlum tíma í að fylgjast með Íslandsmótinu í brids síðustu daga. Æsispennandi svo ekki sé meira sagt. Nú er nefnilega hægt að fylgjast með "live" á slóð Bridgebase-online hvar sem maður er staddur í heiminum hverju sinni. Þetta er alveg eitursnjallt og gerir áhugamönnum um þetta spil spilanna kleyft að horfa á öll helstu mót sem haldin eru hverju sinni.

Fylgdist líka með í beinni þegar Fisherinn mætti til landsins. Það getur vel verið að þessi maður sé einn besti skákmaður sem hafi verið uppi en mér finnst hann lítill fengur fyrir þjóðina. Maður sem úthúðar heilum kynþætti og er svo greinilega líka vænissjúkur, á best heima á einangruðum stað þar sem ekkert truflar hann. Mæli með einhverri rólegri eyju s.s. Surtsey. Svo getum við ekki einu sinni notað hann í skáklandsliðinu okkar...þannig að ekki gerir hann nokkurt gagn fyrir þjóðina. Held að Bandaríkjamenn séu guðslifandi fegnir að vera lausir við hann og munu ekki krefjast þess að fá hann aftur.

Sá leiðinlega hegðun hjá krakka um daginn. Þannig var að Skuggi , köttur heimilisins sat hér um daginn úti á stétt og sleikti vorsólina. Þá kemur á að giska 10 -11ára strákur hlaupandi niður eftir götunni á eftir bolta. Hann nær boltanum og á leiðinni til baka sér hann Skugga. Skuggi sat auðvitað bara rólegur, enda ekki vanur öðru en kjassi og blíðuhótum. Strákur gengur að honum , mundar boltann í skotstöðu og neglir honum leiftursnöggt í köttinn. Skuggi skaust auðvitað í burtu og faldi sig bak við næsta runna en strákur tók til fótanna þegar reið miðaldra "húsfrú" birtist í dyrunum og spurði hann all höstug um "hvað hann væri eiginlega að gera?" Hann þorði auðvitað ekki að horfast í augu við gjörðir sínar, né biðjast afsökunar á þeim. Ég verð að segja að ég bara skil ekki fólk sem gerir það að gamni sínu að meiða dýr.

Á leið í páskafrí

2005-03-18T21:06:00.000Z

Þá er þessi seinasta vinnuvika fyrir páska til enda runnin. Var svo þreytt fyrri hluta hennar að ég hefði getað sofnað standandi en var orðin eiturhress þegar líða tók að lokum og er næstum því ekki tilbúin til að fara í frí alveg strax. Það voru Brosandi ljóðadagar í skólanum mínu nú á fimmtudag og föstudag og þeir endurnærðu mig alveg á líkama og sál svo nú finn ég hvorki fyrir þreytu né sleni. Ætla meira að segja að mæta á mánudaginn í vinnuna og taka stofuna mína í páskahreingerningu, færa svolítið inn í stundvísi, skipuleggja ogguponsulítið, skila bókum á bókasafnið og fara svo með ákaflega góðri samvisku í páskafrí.

Var með fyrirlestur um einstaklingsmiðað nám fyrir kennara í Kársnesskóla á miðvikudag. Það var bara svo gaman. Ég fór á námskeið fyrir nokkrum árum um söguaðferðina (storyline) sem var einmitt haldið þarna og ég verð að segja að það vakti með mér ákaflega ánægjulega minningar að koma þarna aftur. Enda er ég ákafur aðdáandi þessarar kennsluaðferðar og Kársnesskóli er einmitt brautryðjandi í þessari aðferð hér á landi. Kennaraliðið var því ákaflega jákvætt og tók vel á móti skipulagshugmyndum mínum sem auðvitað innifólu í sér þeirra stefnu. Talandi um að eggið sé farið að "kenna" hænunni :-)

2005-03-14T20:52:00.000Z

Grænt og gott

Læmgrænt og ljúft

2005-03-14T20:22:00.000Z

Jæja...þá er ég loksins búin að koma heimasætunni í fullorðinna kvenna tölu. Gerði það að vísu ekki ein, eins og upphafssetningin gæti borið vitni um . Við mammasa eyddum öllum laugardeginum í að að standsetja salinn þar sem veislan átti að vera - læmgrænt var þema dagsins. Þegar líða tók á daginn kom tengdó og hjálpaði til við að setja saman ræs krispís kökuna, sem nóta bene varð alveg sérlega góð hjá okkur. Svo mætti mammsa eldsnemma á fermingardaginn sjálfan og greiddi nöfnu sinni þvílíkt glæsilega að stöllur heimasætunnar trúðu því ekki að hún hefði ekki eytt mörgum klukkustundum á fínni hárgreiðslustofu. "Er amma þín einhver tískuamma?" spurði ein yfir sig elísabet þegar hún heyrði um þetta. Svo var haldið í kirkjuna þar voru 26 ótrúlega englaleg ungmenni fermd í bak og fyrir. Að fermingu lokinni var haldið aftur upp í sal og lögð lokahönd á skreytinguna með dyggri aðstoð frá einni sérlega smekkvísri samstarfskonu minni. Um hálf fimm komu svo gestirnir og eftir tilheyrandi kossastand og kveðjur var sest að snæðingi. Lambalæri og fylltar kalkúnabringur með ítölsku yfirbragði voru uppistaða þess sem boðið var upp á. Maturinn var ótrúlega ljúffengur og kokkurinn geinilega kunnáttumaður á sínu sviði. Veislan fór svo að öllu leyti vel fram og voru allir kátir...mest heimasætan sem fór mun ríkari ( í bókstaflegri merkingu) heim eftir að hafa hjálpað til við tiltektina um kvöldið. Það var þreytt fjölskylda sem skreið í rúmið eftir viðburðarríkan dag.

Í dag vorum við aftur á móti fremur framlágar. Heimasætan fékk leyfi frá skóla en ég mætti auðvitað í mína vinnu og leið allan daginn eins og ég með hálfgerða þynnku...(drakk samt ekkert áfeng til þess að réttlæta það:-) En allt í það heila , þá var þetta ákaflega ánægjulegur dagur og alls erfiðisins virði.

Að lokum: Takk elsku mammsa, tengdó og þið öll hin sem aðstoðuðu okkur. Án ykkar hefði þetta ekki verið eins fallegt, skemmtilegt og auðvelt.

Fönn, fönn, fönn

2005-03-08T23:18:00.000Z

Ótrúlegt hvað þessi vika ætlar að vera mikið "fönn". Maður er að reyna að halda sér mjúkri og afstressaðri varðandi komandi fermingu og gengur bara býsna vel. Einhvern veginn hef ég það samt á tilfinningunni að ég sé að gleyma einhverju afar mikilvægu...og að ég uppgötvi það alls ekki fyrr en á sjálfan fermingardaginn. Fór í kvöld og bjó til ræs kríspís kransaköku með tengamömmu. Segið að maður sé ekki myndó :-)
Er á leiðinni á tónleika á morgun hjá Sinfóníuhljómsveitinni með skólanum mínum. Við eigum að æfa blessuð börnin í að syngja stuðlagið "Fönn,fönn, fönn" svo þau geti sungið það með Sinfó á tónleikunum. Krakkarnir eru allir að vilja gerðir og víða heyrðist sönglað á göngum í dag........ekta íslensk fönn.
Sá 7 ára er í lestrarátaki þessa vikurnar og les hverja heimalestrarbókina af fætur annarri og fær mislitar flugvélar að launum fyrir. Hann er staðráðinn í að sigra í þessari keppni þrátt fyrir að vera örugglega ekki sá hraðlæsasti í bekknum (fyrirfram). En hvort sem honum tekst ætlunarverkið eður ei, þá græðir hann alltaf á kappseminni.

Fermingarfár

2005-03-04T19:00:00.000Z

Það er hætt við að enginn komi til með að lesa þessa færslu , þar sem það er löngu sannað að síða sem er ekki upp færð reglulega hættir að fá heimsóknir. Ég játa það kinnroðalaust að ég hef verið alveg sérlega andlaus, framtakslítil, og of þreytt (maður er enn að jafna sig eftir kokkana) til þess að gefa mér tíma til þess að skrifa eitthvað greindarlegt á öldur netsins.

Svo er ég líka að undirbúa fermingu heimasætunnar. Er ekki mikil veislukona en vil samt að hún fái að upplifa smá prinsessudekur þennan dag. Ótrúlegt hve auðvelt er að eyða verulegum fjármunum í litla fjölskylduveislu....held samt að við séum ekkert svakalega dýr miðað við marga. Mér finnst reyndar að krakkar séu fullung þegar þau eru fermd, ættu að vera orðin sjálfráða og þá myndi tilkostnaður líka vera minni. Er ekki viss um að forvarnargildi fermingarinnar sé mikið og því lítil þörf á því að skella henni þarna á. Hefði reyndar sjálf viljað fermast síðar. Fermingarmyndin mín styður það sjónarmið. Hef sjaldan litið verr út á ævinni og svo var þessi óskapnaður gefinn öllum ættmennum mínum sem stilltu henni, mér til mikils ama upp á áberandi stað einhvers staðar í betri stofum. En allt um það , heimasætan er mun huggulegri heldur en móðir hennar var á þessum tíma gelgjunnar og kemur til með að líta miklu betur út á jólakortunum sem ég mun að sjálfsögðu senda vítt og breytt út um næstu jól.

Annars talandi um trú. Þessi umræða hefur verið svolítið áberandi í vikunni. Þeim sem trúa engu, eða eru fylgjandi öðrum trúarbrögðum en 85% þjóðarinnar, finnst nú brotið á rétti sínum vegna einhverrar klásúlu í lögum þar sem kveðið er á um eina þjóðtrú. Skil ekki þetta hæp. Trúin er persónuleg fyrir hvern og einn og engin nauðsyn að fólk trúi í einhverjum samþjöppuðum hópi. Trúi bara hver fyrir sig- það er best.

Hverju sem þú trúir

trúðu bara því

því að trúin, hún á heima

kolli þínum í.

Allt er gott sem endar vel

2005-02-28T14:44:00.000Z

Fyrir áhugasama lesendur þessarar síðu skal hér með upplýst að okkur tókst að innbyrða Íslandsmeistaratitilinn í sveitarkeppninni á endasprettinum. Það var auðvitað bara gaman, en samt var meira gaman að spila með sínu gömlu og góðu sveitarfélögum aftur á ný.

Annasöm vika og veikindi

2005-02-26T23:03:00.000Z

Það hefur verið alveg brjálað að gera hjá mér i þessari viku.(Þess vegna gefist lítill tími til bloggs) Undirbúningurinn fyrir árshátíðina hjá krökkunum tók tímann sinn eins og gefur að skilja. Svo ég tali nú ekki um allt umstangið sem er í kringum svoleiðis. Þeir sem hafa stýrt 40 nemendum í lítilli leiksýningu vita alveg hvað ég er að meina. Við sýndum leik-og myndræna uppfærslu á ljóðinu Síðasta blómið eftir James Thurber. Þetta er ákaflega dramatískt verk sem höfundur skrifaði árið 1939 en manni finnst sem verkið gæti allt eins verið skrifað 1999. Í herbrölti heimsins hefur nefnilega lítið breyst. Mæli með þessari lesningu fyrir alla friðelskandi ljóðaunnendur.

,,Þú ert svo húsbóndaholl, verður ekki veik fyrr en eftir kennslu á föstudegi", sagði ritarinn upp í skóla þegar ég staulaðist inn til hennar klukkan hálf þrjú kríhvít og skjálfandi og sagðist vera að verða veik. ,, Láttu þér batna um helgina - sjáumst á mánudaginn!, sagði hún svo og brosti ljúfmannlega. Ég fór beint heim og undir sæng en það hafði lítið að segja þrátt fyrir töluvert magn af verkjatöflum og þess háttar. Í morgun þegar ég vaknaði gat ég varla kyngt vatni hvað þá meiru, svo ég haskaði mér upp á læknavakt. Eins gott, því að ég var komin með andstyggilega streptokokkasýkingu. Fékk pensillin og er öll að skríða saman. Var reyndar frekar rugluð í dag þegar ég var að spila á Íslandsmóti kvenna í sveitakeppni í brids, en það gekk samt alveg ágætlega. Erum núna í öðru sæti og eigum eftir að spila við efstu sveitina. Sjáum hvað setur á morgun.

Að spila út

2005-02-20T23:50:00.000Z

Er búin að eyða lunganum af helginni niðri á Hótel Loftleiðum að horfa á Icelander open bridsmótið. Þó ég hafi ekki spilað mikið undanfarin ár þá finnst mér alltaf gaman að fara og kíkja á þetta mót. Í þetta sinn sóttu mótið fjölmargir erlendir bridsmeistarar, flestir frá Norðurlöndunum og Bandaríkjunum. Mig klæjar reyndar alltaf pínulítið í spilaputtana þegar horfi á en aldrei nógu mikið til þess að taka af skarið og byrja aftur að spila. Þetta "sport" er nefnilega glettilega tímafrekt og ef maður er í þessu af einhverri alvöru þá situr heimilið og börnin óhjákvæmilega á hakanum. Er ekki tilbúin í slíkt amk. ekki fyrr en þau verða orðin aðeins eldri. Ætla samt að spila með mömmsu og tveimur "gömlum" sveitarfélögum í Íslandsmóti kvenna í sveitakeppni um næstu helgi. Það verður án efa fróðlegt.....og vonandi bara gaman.

Að fá "Aþenu" í kollinn

2005-02-16T16:53:00.000Z

Grískir guðir og gyðjur var umfjöllunarefnið hjá stelpubekknum mínum í hinu æsispennandi þema um trú og list. Fjölskyldusaga og tengsl þessara guðlegu manna og kvenna eru náttúrulega engu lík og ekki nema von að einstaka spurning hrjóti í vantrú af vörum skynsamra stúlkna. "Ha, átti Póseidon sjávarguðinn, hestinn Pegasus með slöngunorninni Medúsu? Hvernig fór hann að því? ...Og hvað meinarðu með að segja að gyðjan Afródíta hafi stigið upp úr sjávarlöðrinu fegurri en allt sem fagurt var, eftir að risinn Krónos henti afskornum kynfærum föður síns í sjóinn?" (..og er von að þær spyrji? Þó þið sem allt vitið, hafi vitað þetta þá komu ungar saklausar stúlkur alveg af fjöllum varðandi þessi mál:-) En þetta var nú bara lítið brot af því sem við fjölluðum um en það sem kom mér mest á óvart var hversu áhugasamar þær voru og virkar í umræðunni, spurðu mikið og komu með flottar athugasemdir. Til að mynda þegar við ræddum um "fæðingu" Aþenu, þ.e. þegar hún stökk alsköpuð út úr höfði Seifs, þá sagði ein skýr: ,, Já, þetta er svona eins og hugmynd í höfðinu á manni. Hann hefur séð hana svona skýrt fyrir sér að hún varð bara til. Svona eins og hugmynd sem verður að veruleika." Segið svo að maður læri ekki eitthvað nýtt. Mér fannst þetta altjént ferlega flott skýring. Á morgun fer ég svo og kynni Grísku guðina og gyðjurnar fyrir strákunum og það verður spennandi að sjá hvort þeir verði jafn áhugasamir og stelpurnar voru í dag.

Stelpuvika

2005-02-14T16:52:00.000Z

Það er strákavika/stelpuvika hjá árgangum okkar þessa vikuna. Þess vegna fékk ég allar blómarósirnar til mín í dag og samstarfskvinnan mín alla blómálfana. Krakkarnir eru mjög spenntir enda alls óvön því að vera bara með sínu eigin kyni í tímum. Danskennarinn sagði að það hefðu verið afar virkir og öflugir strákar sem dönsuðu saman í danstímanum í dag og nú brá svo við að allir tóku þátt. Voru þessar hetjur þá kannski eftir allt saman feimnir við stelpurnar? "Við stelpurnar" byrjuðum á hugstormun um "Af hverju það er svo frábært að vera stelpa". Það voru alls kyns svör sem komu fram og ljóst að lítillætið þvælist ekkert fyrir þessum sjálfsöruggu stelpum. Stelpur voru m.a. að áliti þeirra sjálfra; skemmtilegar, gáfaðar, liðugar, hlýðnar, tískuguðir, stórskrýtnar, duglegar, fyndnar, blíðar og bara frábærar eins og þær eru. Strákarnir veltu þessum málum einnig fyrir sér í næstu stofu og örugglega fundið út margar skemmtilegar skýringar á því hvers vegna strákar séu svona frábærir....en það er spurning sem stelpurnar fá að velta fyrir sér síðar í vikunni. þetta er skemmtileg tilbreyting en ég er viss um að stelpurnar verða farnar að sakna strákanna þegar líða tekur á vikuna, og þeir þeirra...en hvort þau viðurkenni það er allt önnur saga.

2005-02-11T19:06:00.000Z

Krummi krútt í baði

Draumur á Djamaíku

2005-02-11T18:28:00.000Z

Talaði heillengi við Didduna á Jamaíku áðan. hún var búin að leigja sér flott einbýlishús upp í fjöllum og lifði þarna bara eins og blóm í eggi. Leigumarkaðurinn greinilega einhvern veginn öðruvísi þarna á þessari eyju heldur en okkar. Fyrir þetta fína hús, með stórri og fallegri lóð þar sem þú getur týnt ávexti eins og banana og appelsínur af trjánum, borgar hún heilar 25.000 krónur íslenskar fyrir á mánuði. Það er auðvitað sól og svækja þarna en þar sem þetta er upp í fjöllum er andvari á kvöldin og hægt að sofa með teppi á nóttunni. Fólkið er vingjarnlegt og allir virðast þekkja alla. Þeim hefur verið ákaflega vel tekið og farin að kynnast mörgu fólki. Krumminn með sína fallegu dredlokka vekur verðskuldaða athygli, en ekki vegna þass að hann sker sig út úr, heldur bara vegna þess hvað hann er flottur. Samt sagði hún að sér fyndist þessi eyja,( sem í fljótu bragði virðist ekkert lík okkar ástkæra Fróni), vera furðu lík Íslandi á margan hátt. Held hún hafi verið að meina fólkið og þennan sérstaka eyjakúltúr sem einkenndi okkur áður fyrr. Allavegana... þá segir hún að þetta sé algjör draumur í dós:-) ..og að fólk ætti að íhuga vel hvers það óskaði sér lífinu- það gæti nefnilega orðið að veruleika....þetta hefði alltaf verið draumurinn sinn og nú hefði sá draumur ræst.

Urður Edda draumaprinsessa á afmæli í dag.....og það er ekkert smá afmæli- því það er hvorki meira né minna en numero UNO. Einhvern tímann verður allt fyrst og líka afmælið. Til lukku litla krúttipútt.

2005-02-08T21:21:00.000Z

Hryllilega hryllilegur....

Skerí

2005-02-08T21:04:00.000Z

Bolludagur búinn og sprengidagur sprunginn....Börnin mín, þ.e. nemendur mínir voru vel sykraðir í gær og áttu ekkert sérlega auðvelt með að vinna á lægri nótunum eftir bolluát dagsins (og örugglega helgarinnar líka). Ekki bætti úr skák að til stóð að halda bolludagsball fyrir 3. - 5. bekk um kvöldið og ætluðu sumir alls ekki að láta sig vanta á það. Ballið átti að byrja klukkan hálf sex en þegar ég var á leiðinni heim klukkan korter í fimm, mætti ég nokkrum hressum í ganginum. Talandi um að missa ekki af neinu.
Í dag voru síðan foreldraviðtöl. Alltaf ánægjulegur dagur. Seinni partinn fórum við mæðginin og keyptum öskudagsbúning á þennan 7 ára. Hann vildi vera einhver skelfileg fígúra og tókst að sjálfsögðu að finna búning við hæfi. (sjá mynd) Ég, aftur á móti ætla að mæta í "furðufötum" á morgun í öskudagstjúttið hjá okkur. (Furðuföt eru föt sem einu sinni þóttu dáldið töff en eru það ekki lengur). Svo er það námstefnan skóli á nýrri öld síðar um daginn. Það er spurning um að reyna að komast heim í millitíðinni til að skipta um gerfi, eða bara vera svolítið furðulegri en maður er annars dags daglega - ef það er nú hægt.

Í keilu og kalkún

2005-02-06T23:35:00.000Z

Ægilega fjölskylduvæn helgi að baki. Skruppum í gær í keilu með stórfjölskyldunni tengdómegin. Eins og við var að búast sigraði hin löglærða keiluglaða mágkona mín í samanlagðri stigakeppninni en yngri unglingurinn náði samt besta skorinu úr einum leik. Tengdapabbi sýndi mestu framfarirnar á milli móta og sá sjö ára var sæll með hverja keilu sem hann náði að fella. Ég náði að skora yfir 100 stig í öðrum leiknum en heimasætan náði að skora yfir 100 í báðum, það gerði reyndar eiginmaður lögfræðingsins líka. Hin mágkona mín skrapp "heim" í miðjum leik til að kveikja undir kalkúninum og kom tvíelfd til baka og fór loksins að skora. Heimasæturnar úr Hafnarfirðinum sýndu glæsileg tiþrif og tengdamamma lét sitt ekki eftir liggja. Allir skemmtu sér allavegana vel og ekki spillti kalkúnaátið á eftir fyrir gleðinni. Enduðum svo með að spila Popppunkt og Gettu betur. Ákaflega vel heppnað og skemmtilegt.

Hann Kalli okkar á afmæli í dag. Afmælisbarnið er statt í útlöndum ásamt mömmsu. Sendum honum afmæliskeveðjur, knús og kossa.

:-)

2005-02-04T19:52:00.000Z

Samræmdu prófin búin! Mikið lifandi skelfingar ósköp er ég ánægð. Kláraði líka að ganga frá miðannareinkunnunum og fara yfir megnið af heimavinnunni sem hefur svolítið setið á hakanum vegna mikilla anna í vikunni. Næsta vika er undirlögð af þeim bolludagsbræðrum, sprengi og öskudegi. Verð að fara á stjá með þeim 7 ára og leita að beinagrindarbúningi og svo þarf ég líka að finna eitthvað á mig, því við verðum auðvitað að vera furðufötuð með nemendum á öskudaginn. Á morgun er svo keiludagur familíunnar. Eigum að vísu lítínn séns í lögræðinginn og hennar lið...en hver veit - nú er allavega kominn tími á að dusta af gömlu og til langs tíma, lítt nýttu keppnisskapi.

Jákvætt sjálfsmat

2005-02-01T21:19:00.000Z

Búin að vera alveg ótrúlega "bissí" undanfarna daga. Nóg að gera í kennslunni að venju og gær fór ég líka á stærðfræðinámskeið eftir vinnu. Það var bara gaman. Eftir vinnu í dag hélt ég svo fyrirlestur um einstaklingsmiðað nám fyrir kennara Hvassaleitisskóla og Álftamýrarskóla. Mér hafði verið úthlutað einum og hálfum klukkutíma til að tala um skipulagið okkar í Borgaskóla og sannast að segja var ég ekki alveg viss um mér tækist það. Er vön að fá aðeins 30 mínútur til þess að tala um þetta efni. En þegar upp var staðið tókst þetta bara virkilega vel enda áheyrendur bæði áhugasamir og skemmtilegir.
Sá sjö ára tók pabba sinn með í foreldraviðtal í dag. Hann hafði fengið gátlista með sér heim þar sem hann átti að merkja við ýmis atriði. Listinn var samviskusamlega fylltur út hér við borðstofuborðið. "Hlustaði hann ávallt með athygli á fyrirmæli kennarans?" - "Já, alltaf" svaraði sá stutti. "Rétti hann alltaf upp hönd þega hann vantaði aðstoð?" - Jú, ekki kannaðast hann við annað. "Hlustaði hann hljóður á bekkjarfélagana segja frá?" Auðvitað svaraði hann þessu líka jákvætt sem og öðru sem á listanum var. Sagðist með englasvip alltaf vera duglegur í skólanum af því að honum þætti svo gaman að læra. En þegar listinn hans var svo borinn saman við lista kennarans voru þeir ekki alveg samhljóða. Jú víst var hann áhugasamur og vann vel, en hún kannaðist ekkert við þennan hljóða og eftirtektasama dreng sem biðið þolinmóður með hönd á lofti eftir aðstoð. Svo hafði hún að orði að hann þyldi illa að tapa í leikjum.....surprise, surprise. Þessu myndi náttúrulega enginn trúa sem þekkti foreldra hans :-) En hann fékk samt þessar fínu einkunnir og þá umsögn að hann væri ætíð kurteis og vingjarnlegur við aðra og bara jákvæður og geðgóður nemandi í alla staði. Við vorum bara sátt....þrátt fyrir annálað keppnisskap.

Sundsími

2005-01-30T01:04:00.000Z

Heimasætan var að keppa í handbolta í dag. Kannski ekki í frásögur færandi, en þar sem hún var að keppa í eldri aldursflokki var nokkur stærðar (og þyngdar) munur á henni og hinum stelpunum, munur sem var henni alls ekki hagstæður. Nú til að gera langa sögu styttri þá gripu andstæðingarnir til þess ráðs að beita mjög svo bolalegum brögðum til að stöðva hana. Þær hrintu henni, toguðu í hana og hengu í treyjunni hennar og það sem meira er þá fengu þær að gera þetta tiltölulega átölulítið. Að endingum tókst einni þeirra að ná góðu höfuðhöggsbragði sem kostaði það að heimasætan varð að vera utan vallar með ís við hnakkann í 20 mínútur. Hún var ekki hress og það var ég ekki heldur. Finnst nefnilega alltof mikil harka leyfð í yngri flokkunum. Það sem verra er þó að þessir ungu leikmenn eru beinlínis hvattir (bæði að þjálfurum og foreldrum) til að sýna hörku og ósvífni í leik sínum. Gæti alveg trúað að margir efnilegir leikmenn hrökklist úr íþróttinni vegna þessa.
Og eins og það væri ekki nóg fyrir dömuna að meiða sig þá tókst móður hennar síðar um daginn að setja heittelskaða gsm- símann hennar í þvott með íþróttadótinu hennar og líklega eyðileggja hann. Símar eiga að þola svoleiðis sundferðir - finnst mér. Hef samt grun um að þessi hafi ekki gert það. Sem sagt- ekki góður dagur - alls ekki.
Skrapp í gær í nýju sundhöllina okkar í Laugardalnum til þess að horfa á alþjóðamót Ægis. En aðallega fór ég til að sjá laugina og fylgjast með Theresu Alshammer stinga sér til sunds. Þetta var hin besta skemmtun. Laugin er algjört æði og ég ætla alveg örugglega að skella mér þangað einn daginn og svamla svolítið. Ekki sveik það heldur að berja sunddrottninguna augum og sjá gamla "nemendur" láta ljós sitt skína á sundbrautunum. Það var sannalega tími til kominn að íslenskt keppnissundfólk fengi almennilega aðstöðu til æfinga og keppni. Og nú er hún komin.

Sérkjör?

2005-01-27T01:03:00.000Z

Held ég sé að verða paranojsk með aldrinum. Alla vega þá er ég ekkert svakalega spennt fyrir þessum sérsamningshugmyndum Sjálandskóla. Nú á sem sagt að gera þá byltingarkenndu tilraun að ráða fólk inn í skólann með sama vinnutímaramma og aðrar háskólamenntaðar stéttir. Nánar til tekið frá kl. 8 til 17. (Mér finnst hér ýjað að því undir rós að kennarar vinni ekki jafnmikið og aðrar stéttir og það sé ástæðan fyrir lágum launum). Á þessum 9 klukkustunda vinnutíma skal inna af hendi alla kennslu (óskilgreindur tímafjöldi?), undirbúning fyrir kennslu, foreldrasamtarf, endurmenntun plús annað sem til fellur. Svo er skylda að taka þá forfallkennslu sem til fellur sem og önnur tilfallandi störf. Hvað á að borga fyrir þetta kemur ekki alveg fram en víst á það að verða eitthvað hærra en við hin óbreytt fáum. Ég myndi amk. vilja vita hversu mikill kennslutímafjöldinn væri, hvort ég væri alltaf skyldug til að taka forfallakennslu án aukagreiðslu, hvað ætti að gera(borga) ef vinnan færi út fyrir þennan ramma ofl.
Ég bara trúi því ekki (dæmi um hvað ég er orðin tortryggin) að þetta sé bara kjarabót fyrir kennarana. Sveitafélagið hlýtur að sjá einhvern gróða í þessu og eitthvað segir mér að það verði þeir sem græði mest þegar upp er staðið. Kannski er hér kominn vísir að Kárahnjúka- kennaralaunum". Hver veit nema fljótlega verða kannski fluttir inn "ódýrir" kínverskir kennarar sem taka að sér kennslu í skólum á sérkjörum.

Til útlanda...?

2005-01-23T21:07:00.000Z

"Það er alveg bannað að skila manni til útlanda" sagði yngsti sonur minn við mig eitt sinn. Fyrst datt mér í hug að hann væri svona bráðþroska að hann hefði orðið áhuga á málefnum nýbúa og ættleiddra barna en komst flótlega að hann meinti auðvitað að bannað væri að skilja einhvern útundan. Fannst þetta bara krúttlega fyndið fyrst en við nánari umhugsun þá hefur mér farið að finnast lítill merkingarmunur á þessum setningum. Hvað finnst ykkur? Systursynir mínir þeir Úlfur og Krummi gistu hjá mér á föstudagskvöldið. Það var virkilega gaman að hafa þá og erfitt að hugsa til þess að þeir séu á leið alla leið til Jamaíku til að eiga þar heima næstu árin. Föðurfólk Krumma á heima þarna og það verður örugglega gaman fyrir þau og hann að fá að kynnast. Og það er með söknuði í hjarta sem ég kveð þessar elskur......segi bara eins og sonurinn "það er alveg bannað að skila manni til útlanda" ...og komið fljótt aftur. Heil og sæl.

Fylgdist með "Strákunum okkar" vinna á ævintýranlegan hátt upp 9 marka forskort Tékka áðan í beinni útsendingu. Þetta gefur þeim vonandi byr undir báða vængi og það er víst að maður bíður spenntur eftir leiknum á þriðjudag.

Misþyrming okkar ástkæra ylhýra máls

2005-01-21T23:39:00.000Z

Fór yfir nokkur hressandi málfræðipróf í dag og var bara nokkuð ánægð með mitt fólk. Sat svo á kennarastofunni og hlustaði á unglingadeildarkennarana fara yfir próf hjá 9. bekk í sömu grein. Tók eftir furðu þeirra yfir því að unglingarnir svöruðu flestir því til að rétt væri að segja "þeir fóru til Akureyrarins" og einnig " þær fóru til Hveragerðar". Fékk mig til að velta því fyrir mér hvort almenn málkennd væri á hröðu undanhaldi. Einnig virtust fáir kunna nefnifallsbeyginguna með sögninni að hlakka. Ég veit að á öllum þessum atriðum er hamrað ár eftir ár í kennslunni og því hlýtur það að vera svekkjandi þegar þarna er komið í skólagöngunni að ekki skuli sjást meiri "árangur" af íslenskukennslunni. Þegar ég lít til baka og rifja upp mína eigin skólagöngu þá man ég ekki eftir neinni eiginlegri móðurmálskennslu fyrr en í Réttó. Þetta var samt alltaf mitt besta fag í skóla. Bæði í unglingadeild grunnskóla og í menntaskóla. Það er kannski hrokafullt að segja það...en svona villur hefði maður a.m.k. aldrei gert.

Fylgdist með Ædolinu í kvöld, eins og fleiri. Við höldum með Heiðu á mínu heimili. Finnst hún vera stjörnuefni. Fékk svo skemmtilegt símtal frá vinkonu minni í Ameríkunni. Hún ætlar að skella sér á klakann á næstunni og spila á bridshátíð. Það verður gaman að hitta hana aftur. Orðið allt of langt síðan síðast.

Á sundi og fundi

2005-01-18T23:22:00.000Z

Hlustaði á ákaflega fróðlegan fyrirlestur um Aspergerheileinkenni í dag eftir að kennslu lauk. Einn nemandi hjá okkur var að greinast og við kennararnir fengum smá innsýn inn í heim fólks sem er á einhverfu-rófinu. Hefði bara viljað fá að heyra meira.

Fór í kvöld og synti í fyrsta skipti síðan í nóvember. Vonandi fer ég nú að verða duglegri að reka sjálfa mig af stað. Það er nefnilega svoleiðis að það er erfiðast að koma sér á staðinn. Svo er ekkert mál að svamla kílómeter í rólegheitum og láta sér svo líða vel á eftir. Grafarvogslaugin er líka alveg sérstaklega frábær til sundiðkunar...ef þið hafið ekki vitað það. Þeir sem koma einu sinni- koma alltaf aftur.

Púsl

2005-01-16T20:59:00.000Z

Hef verið á kafi í púsli. Ég og sá sjö ára fengum okkur 1000 stykkja púsluspil og höfum verið að dunda okkur vð að raða því saman hér á stofuborðinu. Það er alveg ótrúlegt hversu róandi áhrif svona dund getur haft á mann. Sleit mig frá spilinu í smástund í morgun til þess að fara með heimasætunni í messu og fermingarundirbúningsfund í kirkjunni. Að öðru leyti hef ég haldið mig að mestu leyti heima fyrir - enda býður veðrið ekki upp á neitt annað og búið til ævintýralega mynd, bit bæ bit með mikilli þolinmæði og litgreiningu.

Annars byrjaði ég helgina á því að fara í Fímervu - saumó á föstudagskvöldið. Við stöllurnar úr ÍKÍ sem útskrifuðumst frá Laugarvatni 1986 höfum haldið hópinn síðan þá og hist einu sinni í mánuði hjá hvor annarri. Þetta eru alltaf skemmtilegir "fundir" og margt spjallað. Að þessu sinni var okkur ofarlega í huga þessi skilnaða og framhjáhaldabylgja sem virðist ganga yfir okkar aldurshóp. Fiðringurinn grái virðist einkum hrjá fertuga karlmennina og mikið um hræringar í samböndum. Svo virðist sem fólk á okkar aldri (búið að koma sér vel fyrir, börnin farin að stálpast osfrv.) vakni allt í einu upp við vondan draum og finnst það hafa misst af einhverju í lífinu, eigi eftir að lifa alvöru lífi eða finnst það eigi skilið eitthvað meira. Kannski er það þessi krafa um að þú eigir að vera svo ofsalega hamingjusamur sem er að naga fólk. En hvað veit ég....
Samdi einu sinni texta við lag sem maðurinn minn gerði, sem hafði þetta viðlag:

Hamingjan er huldumey

fæstir hana sjá.

Hamingjan er hulin þér

fyrr en eftir á.

Held að fólk sjái oft eftir á, að grasið hinum megin er ekki alltaf ( reyndar sjaldnast) grænna.

Allt er vænt sem vel er.....

2005-01-13T16:50:00.000Z

Tengdapabbi átti afmæli í gær. Skruppum í afmælismat til hans. Það var ákaflega notalegt. Fengum hangikjet og allt tilheyrandi með því. Þegar við komum heim settist ég niður og fór yfir töluvert af heimavinnu nemenda. Sá 7 ára átti eftir að ljúka við söguna sína og settist hjá mér. Yngri unglingurinn þurfti líka að stúdera sögu svo hann tyllti sér hjá okkur. Heimasætan sem átti eftir að læra undir eðlisfræðipróf og slóst svo í hópinn við stofuborðið. Þessi sjón var svo fögur að kallinn minn þurfti að hafa orð á því og sagði að nú vantaði bara eldri unglinginn til þess að fullkomna verkið. En þá þyrfti hann auðvitað að taka mynd af fyrirbrigðinu því annars myndi enginn trúa honum.

Meira af afmælum, hún Eyja amma mín hefði orðið 87 ára í dag ef hún væri enn á lífi. Sendi henni knús og koss í huganu...og á þráðum netsins. Kannski er það tilviljun en þessi tvö, amma og tengdapabbi eru án efa gallhörðustu Framsóknarmenn sem ég hef nokkru sinni þekkt.

Janúardofi

2005-01-11T18:33:00.000Z

Er eitthvað svo dofin og annarshugar í dag. Veit ekki hvers vegna. Kannski af því að brátt fara ákaflega annasamir tímar í hönd með prófum og undirbúningi fyrir þau. Kenndi gamla bekknum mínum einn tíma í dag í forföllum. Það var mjög skemmtilegt og þau tóku voða vel á móti mér.
Einum nemanda mínum varð skemmtilega fótaskortur á tungunni í dag þegar hann (var reyndar hún:-) spurði í miðjum tíma í dag: Heyrðu, er ekki ufsilon dýr í í-inu? Henni fannst þetta sjálfri ákaflega fyndið og hló mikið. Annars eru nemendurnir mínir búnir að vera yndislega skemmtilegir og fantaduglegir þessar fyrstu vikur eftir jólafrí. Fór í gær og hélt fyrirlestur fyrir deildastjóra um einstaklingsmiðaða skipulagið okkar í Borgaskóla. Held það hafi gengið alveg skammlaust. Fór í matartímanum mínum og var alveg á nippinu með það að koma á réttum tíma til baka.
Heimasætan á að fermast nú í vor og ég hef verið alveg ferlega dofin yfir þessum merkisviðburði. Er þó búin að redda sal og kokki. Þurfum að fara að huga að fatakaupum, klippingu og hárlitun ofl. Svo þarf auðvitað að ákveða hvort og hvar á að taka ljósmyndir af viðburðinum. Segi bara eins og sannur Íslendingur "Ææi, þetta reddast allt saman....einhvernveginn"

Betra er að hafa skipulag á ruglinu - en rugl á skipulaginu.

2005-01-11T18:31:00.000Z

....þú með þessi gulu augu.

Jólin tekin niður

2005-01-09T13:35:00.000Z

Ákaflega heimilisvæn helgi að baki. Enda hafði ég ákveðið fyrir löngu að láta kvefið sem hefur verið að angra mig þurrkast upp þessa helgi. Fór á föstudagskvöldið til pabba og Ingu í árlegt matarboð sem þau halda fyrir okkur systkinin. Það var að venju ákaflega notalegt og gott.
Á laugardag tók ég jólin niður og þreif hátt og lágt. Fann fallegt hangikjötslæri í ísskápnum sem hafði gleymst um hátíðirnar og sauð það fyrir heimilisfólkið í kvöldmat. Gott að trappa sig svona rólega niður og borða jólamatinn fram yfir nýárið. Sing Star - leikurinn hefur aldeilis slegið í gegn á mínu heimili. Hér sitja bæði háir og lágir með míkrófónana og þenja sig sem mest þeir mega en hafa ekkert í heimasætuna að gera sem skorar alltaf yfir 9000 stig í lagi og telst hið raunverulega Súperstar.

Kötturinn okkar hann Skuggi hefur nú eignast eina 4 vini hér í hverfinu. Þeir eins og aðrir unglingar vilja helst hittast þegar kvölda tekur og sjást þá gjarnan sitja saman í óreglulegum hring á bílaplaninu og sveifla skottum ótt og títt. Um hvað er verið að ræða er erfitt um að spá en ekki vildi okkar köttur inn þó yfir 10 stiga frost væri. Endaði með því að við mæðgur klæddum okkur í hlý útiföt og fórum og náðum í hann klukkan 1:30 um nótt. Þá tvístruðum við kisuvinahópnum sem skaust hver til síns heima (vonandi) og náðum með mikilli lagni að lokka Skuggann okkar inn. Hann hefur verið ákaflega úti-glaður um þessa helgi og sést þá oftar en ekki í fylgd með öðrum kisum. Við sem héldum að hann myndi róast svo við að vera geldur, það er greinilegt að hann væri löngu lagstur í kvennafar ef sú aðgerð hefði ekki verið gerð.

Tók eftir því í dag að ég á ljóð dagsins á http://ljod.is það er einmitt ljóðið hér að framan um skoska leigumorðingjann, og ekki nóg með það, þá virðist ég einnig hafa átt ljóð dagsins þann 22. des. en það fór alveg fram hjá mér í öllum jólaönnunum. Verð að fara að fylgjast betur með.

Skoskur leigumorðingi?

2005-01-06T19:57:00.000Z

skúmaskoti hugans

þar sem hafmeyja

hugsana minna

syndir

áhyggjulaus

liggur veiðimaður

efans

vopnaður

skoti í myrkri.

Einelti og almenn leiðindi

2005-01-05T18:17:00.000Z

Tók smá umræðu um einelti með bekknum mínum í dag. Í skólann höfðu borist bæklingar og plakat með yfirskriftinni "Stöðvum einelti". Byrjaði á því að spyrja 9 ára börnin hvort þau vissu hvað einelti væri? Jú, jú....þau þóttust nú vita það. Eftir nánari eftirgrennslan kom nú í ljós að hugmyndir þeirra um þetta voru svolítið handahófskenndar og sannast sagna fremur litlar. Seinna spurði ég hvort einhver í bekknum hefði lagt einhvern í einelti? Við það vildi enginn kannast en þegar ég spurði hvort einhver hefði verið lagður í einelti voru einir 7 nemendur sem réttu upp hönd. Þegar farið var ofan í þær frásögur kom í ljós að þau voru oft að lýsa einstökum atvikum sem þau höfðu upplifað. S.s.- bestu vinir höfðu hætt að vera bestu vinir og sökuðu hvorn annan um að hafa sýnt hinum einelti, strákur sem hafði tekið af einni stelpu húfu í frímínútum og kastað í hana snjóbolta, einhver hafði sagt eitthvað ljótt við einhvern í matartímanum, ein stelpa vildi ekki leyfa annari stelpu að koma inn til sín osfrv. Aðspurð upplýstu þau að þetta hefði kannski ekki gerst svo oft, en þetta væri samt einelti, það vissu þau fyrir víst. Svo var mikið rætt um einn ákveðinn dreng sem öll börnin virtust hafa lent í einhverjum neikvæðum samskiptum við. Sum börnin litu á þessi samskipti sem einelti af hálfu þessa drengs en önnur á hegðun hans sem almenn leiðindi eða að hann kynni ekki að vera með öðrum.
Eftir tímann velti ég þessum málum dálítið fyrir mér. Í fyrsta lagi finnst mér þessi aukna umræða í samfélaginu um einelti - sem er að sjálfsögðu þörf, hafa jafnvel búið til stærri hóp "fórnarlamba". Þá á ég við að fleiri upplifa sig sem fórnarlömb eineltis heldur en áður var, sennilega vegna þess að þeir eru upplýstari um verknaðinn. Aftur á móti hefur gerendum ekkert fjölgað svo undalega sem það kann að hljóma.
Í öðru lagi er einelti oft "illa" skilgreint. Þar á ég við að flesta neikvæða hegðun í samskiptum má með miklum vilja, nefnilega túlka sem einelti á einn eða annan hátt. En það sem skilur á milli eineltis og almennra leiðinda og vanþroska í samskiptum er að viðkomandi gerandi/gerendur leggjast allir á einhvern einn á síendurtekinn máta. Raunverulegt einelti er svívirðilegur glæpur en almenn leiðindi er eitthvað sem fólk verður að læra að takast á við sín á milli.
Það stakk mig nefnilega svolítið um daginn þegar einhver sagði "það er bara allt orðið einelti". Hmm..? Ef allt er orðið einelti höfum við þá ekki misst sjónar á því hvernig hægt er að koma í veg fyrir það og takast á við afleiðingar þess? Því það er orðið samgróið manneskjunni og samfélaginu í stað þess að vera sá smánarblettur sem það í raun er.
Mér finnst nefnilega að við verðum að fara afskaplega varlega með þetta orð og nota það þar sem við á en ekki hvert sinn sem einhver misklíð verður á milli fólks. Allt lífið byggist á samskiptum við aðra. Það er sko engin trygging fyrir því að allir komi alltaf fram við mann á þann hátt sem maður sjálfur kýs. Það er nokkuð sem maður getur ekki stjórnað með góðu móti en maður getur valið hvernig maður kemur sjálfur fram við aðra og þannig lagt sitt af mörkum til þess að gera lífið skemmtilegra og hamingjuríkara, bæði fyrir sjálfa sig og aðra. Segi bara eins og Kennedy forðum daga "Spurðu ekki hvað aðrir geta gert fyrir þig. Spurðu hvað þú getur gert fyrir aðra". (Hann talaði reyndar um þjóðfélagið en þjóðfélagið eru jú þeir sem í því búa). Einnig er gott að hafa í huga orð auðjöfursins Bill Gates þegar hann sagði: "Verið góð við "nördana" sem eru með ykkur í skóla. Það eru allar líkur á því að þeir verði yfirmenn ykkar í framtíðinni". Eða eins og systir mín skáldkonan sagði eitt sinn: Fólk fer í panik og tapar sér ef einhver er ekki hamingjusamur. Það er ekki búið að lofa okkur að þegar við fæðumst sé eitthvert garantí fyrir því að þetta líf verði eilíf sæla.

Minn íþróttamaður ársins

2005-01-04T19:40:00.000Z

Skrifaði langa kveflega grein hér í gær sem veraldarvefurinn ákvað að hleypa ekki í gegn. Var aðallega að agnúast út í kjör íþróttamanns ársins. Fannst freklega gengið framhjá sundkonunni snjöllu Kristínu Rós Hákobnardóttur sem hefur um árabil staðið fremst meðal jafningja í sinni íþrótt og vann m.a. til gullverðlauna á Ol í Aþenu í sumar. Þessi árangur hennar dugði í 4. sætið að þessu sinni. Það mætti því ætla að aðrir íslenskir íþróttamenn hefðu unnið betri afrek á árinu en þetta fyrst hún varð ekki ofar, en svo var ekki, nema ef 7.sæti á bogahesti, 5. sæti í stangarstökki og byrjunarliðssæti í ensku úrvalsdeildarliði teljist betri árangur. Ég get ekki samþykkt þann málflutning; að það sé eðlilegt í alla staði því að ófatlaðir íþróttamenn skori alltaf hærra en fatlaðir. Því þá að bera þá saman, ef það er alveg sama hversu góð afrek sá fatlaði vinnur þá á hann engan séns? Ég spyr því í einfeldni minni: Hvers konar afrek þarf Kristín Rós að vinna til að verða valin íþróttamaður íslands? Hún hefur sett fjölmörg heimsmet, orðið heimsmeistari og margfaldur Ólympíumeistari. (Þessu getur enginn íslenskur íþróttamaður státað af) Hún var valinn íþróttakona fatlaðra á heimsvísu í ár en við, þjóðin hennar, getum ekki sýnt henni þann sóma sem henni ber. Hef heyrt það í viðtölum mínum við fólk undanfarna daga að það eru margir sem eru sama sinnis og ég. Hvaða viðmið íþróttafréttamenn setja í þessu vali eru greinilega í besta falli ákaflega tilviljunarkennd. Jú, jú, Eiður Smári er hæfileikaríkur íþróttamaður og góðra gjalda verður sem slíkur en að mínu viti átti Kristín Rós skilið titilinn í ár og íþróttafréttamenn ættu að skammast sín fyrir að hafa hana ekki meðal tveggja efstu fyrst þeir gátu ekki hugsað sér að velja hana í fyrsta sæti. Þessi geðprúða og hugrakka sundkona er minn íþróttamaður ársins 2004.

Gleðilegt ár !

2005-01-01T15:00:00.000Z

Þá er árið Tvöþúsundogfimm loksins lagt af stað í sitt 365 daga ferðalag. Eins og flestir ferðamenn leggur það af stað fullt vonar og tilhlökkunar. Það ætlar sko að sýna undangengnum árum hvernig á að fara í gegnum þessa daga með sem mestum glans. En eins og þau ár sem á undan hafa farið, hafa komist í raun um þá fara hlutir stundum úr böndum og ekki hægt aðkoma í veg fyrir allar hörmungar. Árið Tvöþúsundogfjögur, sem var mjög dramatískt ár, segir það örugglega sér til varnar að það hafi verið svo þreytt eftir róstursama stríðsmánuði að það hafi ekki gáð að sér í lok ferðarinnar og gleymt að setja fyrir lekann á þessu flóði sem grandaði lífi hundruðþúsunda. En kannski þarf svona atburði öðru hvoru til svo manneskan sjái raunverulega hvers virði mannslíf er. Hörmungar lengst út í heimi virðast nefnilega löngu hættar að snerta okkur, eru vart meira en sorglegar sögur í dagblöðum. En þegar þær teygja sig til okkar í gegnum landa okkar og aðra Skandinavíubúa finnum við til með þeim og fáum létt samviskubit yfir því að hafa það svona gott. Það er mín von að Tvöþúsundogfimm sé friðelskandi og sáttfúst ár. Ár sem verði fyrst til að tengja þjóðir heims vináttuböndum. Ár sem opni augu fólks fyrir því sem skiptir máli og hjálpi því til að sinna því. Ár sem verður nefnt: Ár kærleikans, vonarinnar og umburðalyndisins. Árið sem við lærum loksins að lifa lífinu.

Uppgjör

2004-12-30T16:06:00.000Z

Nú er árið næstum á enda og til siðs að líta yfir farinn veg og rifja upp það sem hæst stóð upp úr hjá mér og mínum á þessu herrans ári 2004.

Hér er semsagt minn

-Topp 5 listi-

1) Ólympíuleikarnir - við heimasætan brugðum okkur nefnilega á leikana að þessu sinni. Hún hafði unnið teiknisamkeppni hér heima á vegum Visa og Ólympíusambandsins og verðlaunin voru þau að dvelja í eina viku í Aþenu og fylgjast með leikunum. Þessi ferð var og er ógleymanleg.
2) Urður litla frænka mín fæddist þann 11. febrúar.
3) Við fengum okkur yndilegan kött sem heitir Skuggi og hefur verið hinn mesti gleðigjafi.
4) Kallinn minn (þessi fjörtíuogþriggja) varð bæði íslands og deildarmeistari í brids þetta árið.
5) Ég og samstarfskona mín fengum hvatningarverðlaun Reykjavíkurborgar fyrir verkefnið okkar um einstaklingsmiðað nám og þróunarstyrk að auki.

Auðvitað gæti ég talið upp fleiri ánægjulega atburði en læt þetta nægja í bili. Allt í allt hefur árið verið mér og mínum gott og gjöfult. En það hafa líka verið nokkrir neikvæðir punktar í tilverunni. Hér koma þeir.

-Botn 5 listi-

1) Flóðið mikla sem skall á þann 26. 12 og varð yfir 100.000 manns að bana hlýtur að teljast hrikalegasti atburður ársins þó hann hafi ekki snert mig og mína persónulega þá hefur svona atburður óhjákvæmilega áhrif á alla.

2) Verkfallið. Þarf ekki að hafa um það mörg orð, þeir sem hafa áhuga geta lesið um þennan viðburð hér í dagbókinni.

3) Gengi íslenska handboltalandsliðsins á OL. Við erum mikið handboltaáhugafólk og tökum þessa hluti afar nærri okkur.

4) Ódugnaður í líkamsrækt. Hef alls ekki sinnt heilsunni á þessu ári. Verð að bæta úr þessu á því næsta og grafa upp sundbolinn og fara að synda á ný.

5) Olíuverðssamráðið ógurlega. Við eins og allir aðrir Íslendingar höfum þurft að borga meira fyrir bensínið en við hefðum átt að gera.

Vill einhver...

2004-12-28T01:04:00.000Z

.....elska fjörtíu og þriggja ára gamlan mann, velmeðfarinn og vænan, sem á afmæli í dag??

Okey ókey....veit ég lofaði þessu fyrir rúmum fjórtán árum og stend enn við það :-)

Til lukku með daginn elsku "strákurinn" minn.

Það verða svo einhverjar veitingar á boðstólnum fyrir þá sem hætta sér í heimsókn í dag.

Ótrúlegt....

2004-12-26T23:25:00.000Z

..... en satt. Þá er fyrsta veisluhrinan að baki og afmæli eiginmannsins og áramótin í sjónmáli. Ég lifði af veislustjórnina og ótrúlegt nokk þá klúðraði ég engu. Á aðfangadagskvöld bauð ég mömmsu og Kallanum hennar í mat og eldaði hamborgarahrygg. Verð að segja að mér tókst bara ótrúlega vel upp. Leið á tímabili eins og ég væri tengdamóðuir mín að elda því þetta lék svo í hondum mér :-) Kannski erfitt að eyðileggja jafnmikið úrvals hráefni og þennan hrygg sem fenginn var frá Kidda frænda. Gjafir fjölskyldunnar voru miklar og ótrúlega góðar. Ég fékk eins og venjulega bestu gjafirnar. Það segir amk. mitt fólk. Í gær fórum við svo í árlegt jólaboð hjá tengdó og kíktum líka við hjá mömmsu í smáheimsókn. Þetta er alltaf ljúft og ótrúlega gaman og ómissandi að hitta fólkið sitt á jólunum. Í dag tókum við því svo bara verulega rólega eins og svo margir. Skrapp samt með heimasætunni og þeim sjö ára á hina ótrúlega skemmtilegu mynd "The Incredibles" (Hin ótrúlegu). Þetta er tilvalin mynd til að fara á með fjölskyldunni. Mæli eindregið með henni.

Fengum líka fullt af ótrúlega frábærum jólakortum, þrátt fyrir að ég hafi ekki sent eins mörg kort út þetta árið og venjulega. Ákvað nefnilega að reyna að nota netið meira þetta árið. Finnst það samt ekki eins gaman og því ætla ég að hverfa aftur til fortíðar á næsta ári og senda öllum gamaldags handskrifuð kort. Í öllu falli þá vil ég þakka öllum þeim sem sendu okkur "alvöru" kort ástsamlega fyrir. Án ykkar hefði ekki verið eins gaman að "lesa upp" á aðfangadagsvöld.

2004-12-24T11:33:00.000Z

Gleðilega mjá-tíð. Megi friður og fögnuður fylgja ykkur öllum.

Verðandi veislustjóri

2004-12-22T01:55:00.000Z

Þá er aftur byrjað að snjóa og útlit fyrir hvít jól eins og veðurfræðingar spá fyrir um. Sit hér og velti því fyrir mér hvað ég eigi eftir að gera fyrir þorláksmessu. Verð helst að vera búin að því helsta þá, því að ég verð í fimmtugsafmæli á því kvöldi. Var meira að segja beðin um að vera veislustjóri í kvæminu. Nei, það er eiginlega ekki rétt að segja að ég hafi verið beðin um það. Öllu heldur var mér sagt að ég hefði verið valin til þess. Hef að vísu aldrei komið nálægt slíkri stjórn, en eins og einhver sagði: "Einhvern tímann verður allt fyrst". Verð bara að passa mig á að reyna ekki að vera fyndin, því ég hef komist að því að afar fáir hafa smekk fyrir því sem mér finnst skoplegt. Viðbrögð fjölskyldumeðlima minna í gegnum tíðina hafa sannfært mig um það. Samt fara þau alltaf að hlæja, eftir að þau eru búina að baula einum munni "Ööönnudjóóók" ..skrýtið? Altjént verður þetta án efa áhugaverð reynsla.

Tóm stund

2004-12-20T17:08:00.000Z

Kvaddi krílin mín í morgun eftir velheppnað jólaball. Fór svo heim til að hjúkra heimasætunni sem var komin með andstyggilega gubbupest og hita. Fór aftur upp í skóla, kláraði að fara yfir alla heimavinnuna, svo ég ætti ekkert eftir þegar við byrjum aftur. Fór með jólakortin á pósthúsið. Skar jólakortin niður um helming um þessi jól og sendi hinum bara kveðju á netinu. Maður verður að nota tæknina. Skilaði bókum á bókasafnið og fór svo aftur heim til hjúkrunarstarfa. Tók svo aðeins til, pakkaði inn nokkrum jólagjöfum, pantaði klippingu og kjötið í hátíðarmatinn. Eftir þetta varð ég allt í einu alveg tóm og mundi ekkert eftir því hvað ég ætlaði að gera næst, svo ég settist bara niður við tölvuna og páraði eitt ljóð. Kannski er þetta það sem fólk kallar tóm stund.

Tiltekt

Það er á svona dögum
sem ég hef svo
óskaplega lítið að segja.

Hendur mínar enn angandi
af salmíaksskotinni sítrónulykt.
Skúringaminningin
sveimandi um í bakinu.
Hálsinn þurr
af uppburstuðu ryki.

Og loðin tungan fylgist
áhugalaus með
hugsunum mínum
í líki
Ajax stormsveips
reyna að taka sig til.

Duglega ég

2004-12-18T23:47:00.000Z

Í dag var ég sko dugleg. Ég tók allt eldhúsið í gegn, henti gömlum og útrunnum vörum og dagblöðum, þreif skápa, borð og gluggakistur og skúraði gólfið á eftir. Svo tók ég líka til í sjónvarpsherberginu, setti í þvottavél og skúraði og skrúbbaði allt baðherbergið. Þessar tilfæringar þýða bara eitt. - Ferð í Endurvinnsluna á morgun. Svo bakaði ég smákökur, gaf liðinu hamborgara að borða og fór svo í Smáralind og verslaði nokkrar jólagjafir. Þegar ég kom heim skrifaði ég helminginn af jólakortunum og leysti umb. helminginn af sunnudagskrossgátunni. Ákvað svo að kíkja aðeins í tölvuna og blogga svolítið. Þetta var sem sagt hinn undalegasti dagur.

Jólahangiketsátið upp í skóla tókst að venju vel. Maturinn var góður og félagsskapurinn enn betri. Skólastýran okkar reið á vaðið og söng frumortan texta við undirleik deildastjóra yngra stigs. Skemmtileg uppákoma hjá þeim stöllum. Aðal-ræðukona kvöldins var svo hún Guðrún og mæltist henni afar vel. Var bæði fyndin og fundvís á umræðuefni. Veitt voru hin árlegu Bjartsýnisverðlaun Borgaskóla og hlutu þær Kristín leikfimiskennari og Eiríka trúnaðarmaður þau verðlaun...og voru vel að komnar. Bryndís flutti okkur svo afar hnyttnar og skemmtilegar vísur um jóla-andana 13 og naut stuðnings einnar "ljós-móður" við flutninginn. Að lokum var svo hulunni, af því hver ætti hvaða álf, lyft. Ég vissi minn..og hann vissi um mig, svo þetta var lítið leyndarmál fyrir okkur, en það var gaman að sjá hver hafði haft hvern og heyra um vísbendingarnar sem fólk hafði fengið.

Álfavíxl

2004-12-17T16:04:00.000Z

Komst að því í dag að leynivinur minn sem ég hef verið að pukrast utan í síðustu daga með gotti og glysi, er einnig búinn að vera að pukrast í kringum mig með viðlíka gjörningi. Talandi um tilviljanir. Er á leiðinni í jólahangiketið upp í skóla, er bara svo nýtin á tímann á meðan ég bíð eftir að renni í baðið að ég ætla ða blogga fáeinar línur.
Síðustu daga hafa bókstaflega flogið áfram og ég hvergi nærri búin að kaupa allar jólagjafirnar, ekki hafið mig í neina jólahreingerningu, ekkert byrjuð að skreyta, jólakortin enn í startholunum og það sem er allra best þá er ég ekkert sértaklega stressuð yfir þessu öllu saman. Jólin koma.....þegar þau koma. En mikið verður gott að komast í "frí" og geta gert allt þetta sem ég á eftir að gera.

Álfaljóska

2004-12-14T23:22:00.000Z

Hinn árlegi álfaleikur byrjaði í dag. Ég fékk agalega fínt kerti frá mínum álfavini og ég gaf mínum vini gómsæta gjöf. Segi ekki meir...svo ekki komist upp um mig. Verð að halda vel á spöðunum til þess að finna út hver er minn álfur fyrir föstudagshangiketið. Það myndi náttúrulega ganga betur ef maður fengi einhverjar vísbendingar. Auglýsi eftir svoleiðis...

Annars var dagurinn bara verulega fínn kennslulega séð og nemendur áhugasamir og skemmtilegir. Það kom eitt gott komment frá einum kýrskýrum í íslenskutíma í morgun sem ég ætla að deila með ykkur. Við vorum að ræða um "jákvæð" og "neikvæð" orð. Hér er um að ræða orð sem eru í eðli sínu jákvæð en geta orðið neikvæð sé öðru orði bætt við það. Dæmi: sól er jákvætt orð en sé orðinu bruni bætt við verður það neikvætt orð -sólbruni. Krakki er sömuleiðis jákvætt orð en ef bætt er við orðinu ormur verður til neikvætt orð. Krakkarnir voru svolítið að leika sér með þetta þegar ein stelpan segir: "En orðið ljós er hægt að gera það neikvætt?" Það kom smá umhugsun í bekknum en þá læddi einn lítill út úr sér "jú, það er hægt....ljóska." Okkur fannst þetta bara brilliant - en ykkur?

2004-12-13T00:13:00.000Z

Listrænn Skuggi

Í skóinn

2004-12-12T23:41:00.000Z

Það er með naumindum að maður kemst til að blogga eitthvað. Hef setið yfir eldri unglingnum um helgina og lesið með honum sögu. Námsefnið litlar 300 og eitthvað síður og spannar yfir ca 40.000 ára tímabil. Saga var aldrei mín sterkasta hlið svo að þetta var verulega fín "upprifjun" fyrir mig. Vonandi nær minn maður þessu prófi.....svo við þurfum ekki að eyða meiri tíma í þetta torf.

Stekkjastaur kom sl. nótt og nú er von á Giljagaur. Var að ræða við þann 7 ára áðan um verðmæti skógjafa. Hann hafði nefnilega sett fram mjög dýran óskalista og fannst að jólasveininum myndi nú ekki muna um að smella einum 2000 króna Yu-gi-oh pakka í skóræfilinn fyrir sig - af því að hann væri svoooo góður. Þegar ég sagði við hann að jólasveinarnir hefðu nú kannski ekki efni á svona löguðu, þá kom minn af fjöllum - þurftu jólsveinarnir virkilega að kaupa gjafirnar? Hvar fengu þeir eiginlega pening? Var Grýla ekki alveg örugglega dauð? Þetta urðu nokkuð langar og heimspekilegar umræður og ég er ekki viss um að ég hafi alltaf svarað "rétt"...en að minnska kosti ætlar hann ekki að gera svona miklar kröfur til skógjafa jólasveinanna í framtíðinni.

Set eitt gamalt og "gott" ljóð hér með. Var ort í fyrra og var fyrsta ljóðið mitt sem var valið ljóð dagsins á ljod.is

Brot

horfði á mig
með augun full af
síld

glitrandi silfur
hafsins
fullfermi

syndir viljalaust
í net næturinnar

silfurfiskur
á svartri
ermi

......

2004-12-10T01:00:00.000Z

Átti hinn ljúfasta afmælisdag á miðvikudaginn. Yndislegir nemendur komu ásamt foreldrum í stíl í fyrsta foreldraviðtal vetrarins. Í stuttu máli þá gekk þetta allt svo vel og þægilega fyrir sig að dagurinn var liðinn á örskotsstund. Þegar heim kom beið mín gjöf og heimatilbúinn kveðskapur frá bóndanum. Ekki dónalegt að fá vísu - kona komin á minn aldur. Um kvöldið kíktu svo mágkonur mínar og Sunneva Skuggaskelfir, mammsa, Kalli, unglingarnir tveir og vinkonur mínar í heimsókn. Takk fyrir að koma og kíkja á mig og sömuleiðis til þeirra sem hringdu og köstuðu á mig afmæliskveðju.

Þó það standi ekki yfir námsmat eins og venjulega á þessum tíma árs hjá okkur, þá er feykinóg að gera. Skólasveinarnir halda okkur við efnið með daglegum "heimsóknum". Í gær kom feitlagin sveinka sem heitir Matarstúfa með lítið stærðfræðiverkefni og í dag kemur tvíburabróðir hennar Saumastúfur. Sveinarnir og sveinkurnar eru að vakna til lífsins á veggjunum í stofunni okkar og að auki fær hver og einn/ein sitt einkagæludýr sem er sérvalið fyrir viðkomandi.

Það var til umræðu á þingi í dag hversu ókurteisir þingmennirnir væru orðnir í þingsölunum. Dónaleg frammíköll og umburðaleysi virðist einkenna margan þingmanninn. Held að þetta sé bara enn eitt merkið um agaleysi samfélagsins. Kannski er þetta líka íslenska skólakerfinu að kenna? Hver veit.

Eitt ár enn í sarpinn

2004-12-07T23:16:00.000Z

Á morgun þegar ég vakna, verð ég orðin árinu eldri. Vonandi verð ég líka vitrari og betri, en það er kannski til of mikils mælst þegar komið er á minn aldur:-) Það er því við hæfi að óska móður minni til hamingju með daginn, þar sem tilvera mín (og minna barna) er öll henni að þakka. Takk mammsa mín! - án þín væri ég ekki til.

Ætla eyða afmælisdeginum í foreldraviðtöl. Ekki svo slæmt. Þar sem þetta er fyrsta foreldraviðtal vetrarins, þá er þetta um leið fyrsta almennilega tækifærið sem ég hef haft til þess að kynnast foreldrum nemenda minna. Hlakka bara til.

Um kvöldið ætla ég að skella í sossem eina köku til að eiga ef einhverjir skemmtilegir ákveða að kíkja á gamalmennið. En óttist eigi.......tengdamamma sendi mér líka þessar fínu smákökur sem ég get gripið til ef baksturinn mistekst eitthvað hjá mér.

Orðskrípi

2004-12-06T23:53:00.000Z

Er orðin svo tæknilega sinnuð að ég leyfi 9 ára nemendum mínum að senda mér "ritgerðir" í tölvpósti. Átti ekki von á því að margir myndu nýta sér þetta kostaboð en þessar elskur eru alltaf að koma mér á óvart. Í dag "kom" svo til okkar hin snaggaralega skólasveinka sem ber hið glæsileg nafn - Lipra. Á morgun kemur svo hann Einkunnasníkir, sveinn sem kann sko að "meta" hlutina og vill vita hvar hann stendur á skalanum 1-10.

"Gerðardómsflóttasamningurinn" alræmdi var samþykktur í dag með 51% atkvæða. Finnst ykkur þett ekki langt og skemmtilegt orðskrípi? (Annars finnst mér orðið orðskrípi óttalegt orðskrípi. Sannalega orð sem segir sig sjálft.) Það var að vitað að þetta yrði naumt í hvora áttina sem færi. Svo túlka menn niðurstöðurnar hver með sínum hætti. Kannski má segja að það jákvæða sem kom út úr þessu ferli var það að við seldum ekkert í þetta sinn til þess að ná frá auknum tekjum. Ég held að baráttan sé ekki búin. Þetta er einungis "tæmát" (eins og þeir segja í körfunni) til þess að endurskipuleggja og móta nýja og áhrifaríkari taktík.

Veik á svellinu

2004-12-04T21:32:00.000Z

Vaknaði í morgun klukkan 7:30 og brunaði upp í Egilshöll til þess að fylgjast með 4 nemendum mínum þreyta frumraun sína í listdansi á skautum. Þið haldið kannski að ég geri þetta alltaf en svo er nú reyndar ekki, sem betur fer - þá væri ég bara í þessu, (þar sem bekkurinn minn er einstaklega íþróttalega sinnaður). Nei, ég svaraði bara spontant sakleysislegri spurningu í vikunni sem hljóðaði eitthvað á þessa leið: "Viltu koma og sjá okkur keppa í fyrsta sinn á laugardaginn?". Og ég sagði bara í stundarbrjálæði - ég er nefnilega svolítið veik á svellinu þegar kemur að svona einlægum bónum. "Já, það væri gaman." Auðvitað gerði ég mér enga grein fyrir því að keppnin yrði haldin á svona ókristilegum tíma, en loforð er loforð og mér fannst ég ekki geta svikið þær með þetta. Bónusinn var svo að þetta var bara stórgaman og "stelpurnar mínar"stóðu sig alveg eins og hetjur. Skautuðu allt prórammið sitt án þess að detta og hlutu að launum lófaklapp og aðdáun sinna nánustu og hinnar stoltu kennslukonu sem hefði ekki getað verið montnari (er þá mikið sagt).

Um hádegið mætti svo eldri unglingurinn í undirbúning fyrir íslenskuprófið á mánudag. Það voru þrír góðir klukkutímar sem fóru í það og svo er áætlað að halda áfram á morgun. Svo hjálpaði ég heimasætunni aðeins með kjörbókarskýrslu sem hún á að skila eftir helgi úr bókinni Riddarar hringstigans eftir Einar Má. Lagði á mig að lesa þetta meistarverk aftur til þess að geta rætt við hana um söguna. Yndisleg saga sem ætti að vera skyldulesning á nokkurra ára fresti. Kom mér ekki á óvart að hún skyldi líka hrífast af bókinni. Eins og sést á þessari hrútleiðinleg færslu. þá virkar þetta eins og ég sé ennþá í vinnunni þó það sé helgi. Verð að gera eitthvað í þessu...... Ætla að sofa út á morgun.

Af jólastússi

2004-12-02T22:48:00.000Z

Bloggleti mín, (sem má glöggt merkja á síminnkandi færslum), stafar einkum og sér í lagi af miklu annríki þessa dagana. Auk almenns skólanáms, erum við að setja okkur í "jólagírinn" með öllu því sem því stússi fylgir. Jólaföndur, álfaleikur starfsfólks, skreytingar á stofum, jólakortagerð, jólasöngur og margt fleira. Þetta er gaman en heilmikið puð, eins og þeir vita sem reynt hafa.

Skólasveinkan Húsvarðahrella sendi nemendum bréf í dag og vakti hún mikla lukku. Húsvörðurinn okkar tók góðfúslega þátt í "leiknum" og birtist með bréfið frá henni "ævarreiður" í dag. Á morgun kemur svo hinn værukæri Letilúði. Ég hef þess vegna setið í kvöld og dundað við að búa til söngtexta um hann til að syngja á morgun....en nú hef ég smitast af þessum lúða og segi bara "Æi, ég nenni ekki að skrifa meira - er farin að lúlla!".

Skólasveinar..og sveinkur

2004-12-01T16:57:00.000Z

Í morgun skreiddist upp úr kjallara Borgaskóla splúnkunýr gaur. Hann heitir Bókastúfur Keppsson og er einn af 12 systkinum sem nemendur okkar hafa diktað upp. Þetta eru sem sagt skólasveinarnir og sveinkurnar tólf (við erum nefnilega svo jafnréttislega sinnuð). Bókastúfur sendi nemendum langt og "lúðalegt" bréf með litlu verkefni. þetta vakti almenna kátínu hjá krökkunum sem kepptust við að búa til Skólasveinabók fyrir Bókastúf. Næstu 11 skóladaga munu hin systkinin mæta á svæðið og gauka að krökkunum ýmsu smálegu. Þetta verður örugglega ágæt upphitun fyrir hina gamaldags jólasveina. Á morgun kemur svo hin eiturhressa sveinka sem ber nafnið Húsvarðarhrella. Það eru óneitanlega spennandi tímar í væntum.

Af "slöku" fólki

2004-11-29T23:42:00.000Z

Heimsótti ný-fertuga systur mína seinnipartinn og hafði með mér salat og svolítinn aur í bauk til að leggja með mér í afmælisveisluna. Nú erum við skáldkonan jafngamlar þar til í næstu viku, þegar ég mun enn og aftur taka árs forskot. Gaf Krummanum mínum líka afmælisgjöf þó hann eigi ekki afmæli fyrr en á aðfangadag. Krumminn var bara nokk kátur með Spæderman-tvennuna (náttföt+litabók) og litina. Altjént sveif hann niður af borðum og stólbökum af mikilli list á meðan við stöldruðum við. Hún var sko ekki að æsa sig yfir þessu merkisafmæli hún Diddus og tók brosandi á móti gestum og gangandi með kaffi og kökum (sem reyndar buðu sér flestar sjálfar í partíið:).

Fór líka í aðventukaffi hjá mágkonu minni og nöfnu og hennar manni í gær. Þetta er árlegt fjölskyldu-hittelsi og heppnast alltaf sérlega vel. Þarna fær maður t.d. alvöru súkkulaði að drekka með rjóma nammi namm. Þetta var afar afslappandi og notalegt.

Kaus í dag. Var ekki auðvelt, en ákvörðun varð að taka og ég stend bara sátt við hana, hvernig sem allt fer. Nú getur maður ekkert meira gert nema að bíða, sjá og slaka á.

Í seinasta tíma á mánudögum er mér ætlað að kenna sérlega "hressum" nemendum í 3. bekk markvissa málörvun. Eftir að hafa unnið með þeim í vetur hef ég komist að því að þessir nemendur þurfa alls ekki mikla örvun, frekar hið gagnstæða. Svo að ég ákvað að venda mínu kvæði í kross og býð nú upp á slakandi jóga með rólegri tónlist og kertaljósi. Fyrsti tíminn var í dag og lofar góðu fyrir framhaldið. Það er skemmtileg tilbreyting að vera með hóp þar sem markmiðið virðist helst vera .....að gera börnin "slök" :-) haha...

Náttúrulega

2004-11-26T20:31:00.000Z

Ég fann náttúrulega lykt". var fyrirsögnin sem blasti við mér í Mogganum í vikunni. Ég fór einmitt að velta fyir mér hvernig náttúruleg lykt væri. Er það kannski ilmur af heyi eða sjavarseltu? Angan af rósum eða myglusveppum? Lykt af úrgangi eða moldarflagi? ...eða kannski bara plein skítafýla? Hvað veit ég en skrýtnara varð þetta allt saman þegar kom í ljós að konan sem hafði fundið náttúrulegu lyktina, hafði fundið hana í stigaganginum heima hjá sér. Svona getur verið spennandi að lesa dagblöðin, svo ég tali ekki um lærdómsríkt. Sá líka í DV um daginn "Mótmælti Íraksstríðinu en getur ekki selt íbúðina sína" - sé ekki alveg samhengið....en það er kannski bara ég. Einnig "Parhús fyrir fatlaða af föðurást"....talandi um einstaklingsmiðaðar byggingar. Nú er sem sagt hægt að kaupa parhús sem eru sérhönnuð fyrir þá sem hafa orðið fatlaðir vegna ástar föður síns. Og nóta bene þetta eru bara örfá spennandi dæmi úr fyrirsagnaflórunni sem dynur á okkur grandvaralausum fréttafíklum. Ef þetta er ekki ástæða til þess að lesa dagblöð......

Smá blogg

2004-11-25T18:46:00.000Z

Í dag sat ég á tveimur skilafundum eftir að kennslu lauk og gat því ekki byrjað að undirbúa morgundaginn fyrr en klukkan hálf fjögur. Tók með mér afganginn af heimavinnuni til þess að fara yfir í kvöld. Er komin með nýja vinnureglu. Tek bara með mér heim það sem kemst fyrir í töskunni minni. ef eitthvað kemst ekki fyrir þá verður það skilið eftir í skólanum og unnið síðar. Að vísu á ég svo stóra og góða tösku svo þetta getur orðið nokkuð mikið, en eins og allir vita þá verður maður að setja sér einhver mörk. Er enn að velta fyrir mér hvað ég eigi að kjósa...en held samt að þetta sé allt að koma hjá mér. Ákvörðunin verður tekin á næstu dögum. Tammtammtammtamm...
Er á leiðinni til vinkonu minnar á eftir til þess að gera góð kaup í varagljáa, augnsvertara og hrukkubana. Algjört möst þegar komið er á minn aldur.

PS. Þið sem lesið þetta, hvernig væri að "kommenta" einhvern tímann á bullið í mér? Það er ekki svo flókið og mér þætti gaman að heyra frá ykkur.

Mont

2004-11-24T17:06:00.000Z

Var að skreiðast heim eftir að hafa eytt rúmum tveimur klukkustundum í heimavinnuyfirferð. Er samt ekki nærri búin. Skordýra og kóngulóarsýningin tókst bara vel í dag og var virkilega gaman að fá fyrstu bekkingana í heimsókn til okkar. Nemendurnir okkar tóku líka hlutverk sitt, sem uppfræðarar fyrir þau yngri mjög alvarlega og lögðu sig vel fram. Annars líður dagurinn alveg óskaplega hratt enda alltaf nóg að gera. Það er kosturinn við starfið, aldrei tími til að láta sér leiðast.

Svo er hérna smámont til hátíðabrigða. Tók eftir því í morgun að ég á ljóð dagsins á ljod.is í dag (..í 8. sinn reyndar, en hver er að telja:). Þetta er ljóðið sem ég snaraði hér inn á síðuna fyrir nokkrum dögum. Alltaf gaman að vera valin í ljóð dagsins, manni líður bara eins og fegurðardrottningu og maður segir kannski sisona "Jiii þetta kom mér svooo á óvart. Bjóst aldrei við þessu."

Nei eða já

2004-11-23T18:18:00.000Z

Fengum þessa fínu köku í morgunkaffinu frá stýrunum okkar. Þeirra leið til þess að sýna samstöðu og hlýhug. Alltaf gott að fá góða köku. Mmmmm.

Erum að undirbúa á fullu skordýra og kóngulóarsýningu fyrir 6 ára krakkana á morgun. Þar verður lesinn upp ýmis konar fróðleikur, leikin leikrit og sungnir söngvar. Við höfum einnig gert tvær stórar og flottar veggmyndir í stofunum sem við munum stolt sýna 1. bekkingunum. Það verður spennandi að sjá hvernig tekst til.

Ætlaði á fund áðan í sambandi við "samninginn" en verð líklega að finna mér annan tíma. Hef reyndar lesið hann mjög vel yfir og þykist hafa góða heildarmynd af því sem hann hefur upp á að bjóða. Svo þarf maður bara að taka ákvörðun.....og standa eða falla með henni. Margir sem ég hef heyrt í ætla að segja Nei, jafnvel þó þeir telji að gerðadómurinn geri ekki betur. Þetta sé spurning um stolt. Ég veit ekki. Hversu hollt er stolt?? En ég hef ekki heyrt neinn sem ætlar að segja Já, af því að hann sé svo ánægður með samninginn. Menn segjast bara vera að lágmarka skaðann. Þetta verða því undarlegar kosningar. Menn játa því sem þeir vilja ekki og með því að neita því sem þeir vilja ekki, þá fá þeir gerðadóm sem þeir vilja ekki heldur. Ekta svona "lús-lús" staða. En af því að ég er svo spámannlega vaxin ætla ég að spá til um úrslitin. Ég reikna sem sagt með því að samningurinn verði felldur eða samþykktur með afar naumum meirihluta. (Ég lofa því að monta mig ekki mikið ef ég hef rétt fyrir mér)

Séð og heyrt

2004-11-22T16:35:00.000Z

Rosalega getur verið gaman að horfa á danskt sjónvarpsefni. Læt ekki Krónikuna framhjá mér fara ef ég get komist hjá því. Er þetta ekki merki um það að maður sé orðinn gamall og menningalega sinnaður? Annars eru sunnudagskvöld orðin sannkölluð sjónvarpskvöld hjá fjölskyldunnieða frá því að Djeims Bond sjálfur varð fastur liður á dagskránni.

Það er skrafað og skeggrætt um samninginn á kaffistofum kennara og á spjallvef KFR um þessar mundir og heyrist mér hljóðið í fólki ekkert mjög jákvætt hvorki gagnvart samningnum né því að fara í gerðadóm. Þetta er vont mál sem virðist bara geta versnað.....ef það er nú hægt. Hér vantar einhvern eins og Djeims Bond til þess að bjarga málum. Auglýsi eftir honum.

Af tveimur vondum kostum

2004-11-19T19:23:00.000Z

Tveir kostir eru nú komnir upp í stöðunni.

Annaðhvort að neita samningnum sem fréttamiðlar keppast um að dásama fyrir hönd okkar kennara og tala um 30%+ launahækkun. Ég veit ekki alveg hvernig þeir finna það út en gagnvart mér og örugglega mörgum öðrum þá er þetta bara miðlunartillagan fræga, fyrir utan það að launapottarnir 1. ágúst eru þrír í stað tveggja. Annað er eins. Tvær eingreiðslur koma einnig til. Önnur líklega til að dekka launahækkunarleysið frá því að samningar voru lausir í mars en hin til að koma til móts við skerðingu á sumarlaunum vegna verkfallsins. Nú hinn möguleikinn í stöðunni er að neita samningnum en þá förum við átómatískt í fyrirfram gefinn gerðadóm sem verður að öllum líkindum ekki hærri en miðlunartillagan. Sem sagt tveir vondir kostir sem þó þarf að velja um.

Kennslan hefur gengið afar vel í vikunni og hreint yndislegt að vera aftur í návist þessara "engla" sem hafa svo tæra og ómengaða sýn á lífið og tilveruna. Kuldinn hefur þó verið að gera okkur lífið leitt. Ekki bara úti, heldur var líka kuldagustur úr loftræstingunni í skólastofunni okkar í dag. Nemendur sátu semsagt kuldabláir á nefinu í morgun í tveimur fyrstu tímunum, grey skinnin og nú er ég líka komin með kvef. Það eina jákvæða við þetta var að það reyndist ekki erfitt að koma þeim út í frímínútur því það var ekkert mikið kaldara að fara út í hlýjum útigalla heldur en að norpa á bol í norðangarra við borðið sitt.

Orti eitt lítið ljóð í tilefni dagsins.

Svo kalt..

...að það eina
sem heyrist
er skrjáfið
í stjörnunum
sem skríða
skjálfandi
undir svarta
himnasængina.

Búið að skrifa undir

2004-11-17T20:10:00.000Z

Þá er allt í einu búið að skrifa undir samninga. Byggðir á hinni rómuðu miðlunartillögu en með öllu fleiri beinum. veit ekki hversu hrifið fólk verður, en nú er verið að reyna að komast undan gerðadóminum svo einhverjar fórnir verða kannski færðar. Ætla að bíða með að taka afstöðu þar til þetta hefur verið kynnt fyrir okkur almennilega. Fannst samt svolítið skrítið að sveitastjórnirnar skildu semja yfirhöfuð með þennan glæsilega gerðadóm upp á arminn. Kannski hafði flensan einhver keðjuverkandi áhrif, eftir allt saman. Sá Einar Odd koma alveg brjálaðan í viðtal á Stöð2 þar sem hann sagði að þessir samningar muni koma öllu í uppnám. Nú muni að sjálfsögðu aðrar láglaunastéttir vilja hækka til jafns við okkur. Og þá fari allt í bál og brand. Skil ekki alveg þessi rök. Væru þeir sem sagt ánægðir á sínum launum ef við fengum lítið sem ekkert. Hvað græða þeir á því? Mér finnst sjálfsagt að borga fólki mannsæmandi laun og stéttum með svipaða menntun og ábyrgð svipuð laun. Sé ekki óréttlætið í því. En ef allir telja sig þurfa að bera sig saman við okkur....so be it. Við fengum heldur ekki til jafns við þá stétt sem við miðuðum okkur við og munum aldrei fá. Verður spennandi að sjá hvernig Menntamálaráðherra ætlar að leysa launamálin þegar hún færir fyrsta árið í framhaldsskólunum niður í grunnskólann. Það verður örugglega fjöldinn allur af framhaldsskólakennurum sem er tilbúinn að lækka um 30% í launum og kenna þessum aldri á grunnskólastiginu.

Skuggi kom heim í dag. Aðgerðin heppnaðist vel og honum virðist ekki hafa orðið meint af. Reyndist meira að segja svo sprækur hérna áðan að hann var kominn hálfa leið inn í búr hamstursins þegar við litum af honum. Hamsturinn Þoka reyndist klókari og með meiri sjálfsbjargarhvöt en ég hafði gert mér grein fyrir. Hún hafði nefnilega grafið sig undir sagið lengst inn í horni þar sem erfitt var fyrir kött að komast. Skuggi skammaðist sín ekkert sérstaklega fyrir tiltækið, enda honum eðlislægt að elta allt sem líkist mús.

Af samúð og snjó

2004-11-16T19:47:00.000Z

Það kyngir niður snjónum í dag. Bílarnir silast eftir götunum og maður keyrir næstum eftir minni í stórhríðinni. Mætti í morgun og kenndi mínum galvösku nemendum. Held að þeir séu með ótrúlega hæfileika til þess að "gleyma" því eftir fyrstu frímínútur höfðu þeir steingleymt 7 vikna verkfalli og veikindum kennara frá því í gær. Átti mjög gott samtal við skólastjórann minn í gær. Hún hefur þann fágæta hæfileika að láta mann tala æsinginn út og eftir smástund þá líður manni betur og fer að snúast hugur. Nú er ég semsagt ekki eins viss með að segja upp en, ég útiloka samt ekkert. Bíð eftir því sem "kemur upp úr kassanum" í vikunni, a.m.k. til að byrja með. Í gær og í morgun voru allir fjölmiðlar fullir af frásögum af öskureiðum foreldrum sem sökuðu kennarastéttina um allt hið versta. Fólk kom fram og sagðist ekki hafa neina samúð með stéttinni, hefðu haft það en alls ekki eftir þetta. Menn létu ýmis orð falla og margir misstu sig alveg. Ég fyrir mína parta, hef ekki orðið vör við alla þessa samúð.....hún hefur legið vandlega falin innra með öllu þessu fólki, sem hafði fullt af tækifærum til þess að leggja sitt á vogarskálarnar með því að þrýsta á stjórnvöld sl. 7 vikur. Samúð virðist heldur ekki skila neinu í svona baráttu, það hefur margsýnt sig. Enginn hefur t.a.m. sýnt aumingja bankastjórunum eða alþingismönnunum okkar samúð þegar þeir hafa farið fram á launahækkanir og ekki virðist það hafa haft neikvæð áhrif á kaup þeirra né kjör. Ég held nefnilega að með þessum aðgerðum hafi stéttin sýnt það að hún er ekki hrædd við almenningasálitið og hún mun ekki láta terrorisera sig til hlýðni. Margir skólar voru því lokaðir í dag og hálf kennsla í öðrum. Fjöldi uppsagna hafa borist sveitarfélögunum og margar örugglega á leiðinni. Staðan er grafalvarleg og enginn skyldi ganga að vinnuframlagi kennara vísu næstu misseri. Hvenær og hvort vinnufriður skapast í íslenskum skólum er algerlega undir stjörnvöldum komin. Það verður að bæta kjörin og það verulega, annað er bara gálgafrestur. Annars hafði þessi snjókoma afar dempandi áhrif á allt samfélagið. Nú er ekki talað um neitt nema ófærð og og snjómokstur í fjölmiðlum, enda veðrið eftir sem áður vinsælasta umræðuefnið á Íslandi. Nú er sem sagt umræðan um kennaraverkfallið fennt í kaf.

Kom heim um 4 leytið og þá brunuðum við mæðgur með Skugga hinn ástsæla kött heimilisins upp á dýraspítala, þar sem hann mun dvelja á fastandi maga þar til hann verður geldur í fyrramálið. Mikið átti heimasætan bágt með að skilja við elskuna sína, en við kysstum Skuggann bless og margsögðum honum að við kæmum eins fljótt og auðið væri til að sækja hann á morgun. Vona að hann hafi skilið hvað við sögðum. Hefðum kannski átt að mjálma til hans hughreystingarorð. Mjá mjá mjá......

Voðaleg veikindi

2004-11-15T09:22:00.000Z

Það er vont að vera veikur á þessum síðustu og verstu tímum. Er á leiðinni í heitt bað til að slá á andlegar og líkamlegar þjáningar mínar. Heyrði að Jónína Bjartmars hefði sagt í Ísland í bítið áðan að það hefði aldrei staðið til af hálfu sveitarfélaganna að semja við kennara og því hefði ríkið orðið að höggva á hnútinn. Sér er nú hvert höggið....nema það hefði átt að vera rothögg fyrir kennara. Gott að festa í lög lágmarklaunastefnu gagnvart heilli stétt. Brillijant...eða þannig. Svo á að henda einhverjum 130þúsund kalli í okkur eins og beini í hundskjaft bara til að hafa okkur góð. Mér a.m.k.er misboðið. Mér hefði þótt Alþingi sæmandi að koma að þessu með þeim hætti að það hafði hvatt sveitarstjórnirnar (sem tilheyra jú flestar sömu stjórnmálaflokkum og flokkarnir á Alþingi) til þess að semja við stéttina og lofað illa stöddum sveitarfélögum stuðningi ef á þyrfti að halda til þess að koma til móts við kröfurnar. Það eru nefnilega ekki bara sveitastjórnirnar sem hafa engan áhuga, áhugaleysið er algert, ríkið hefur ekki áhuga og foreldrar beina spjótum sínum að kennurum en ekki vinnuveitendum og hafa engan áhuga á því að hafa kennara barna sinna sátta með kjör sín. Það er ýmislegt hægt ef viljinn er fyrir hendi. Hér þarf nefnilega bara vilja og vilja til þess að vilja. Svo einfalt er það.

Laugardagur til ólukku

2004-11-13T16:57:00.000Z

Ég er svo döpur, svo sár, svo svekkt, svo búin á því andlega og líkamlega að mig langar bara til að skríða undir sæng og sofa þar til þessi martröð er yfirstaðin. Ég skammast mín svo fyrir að tilheyra þessari þjóð sem beitir lagaofbeldi, sem sýnir menntun fyrirlitningu, og sem traðkar á kennurum, konum og börnum þessa lands af fádæma skilningsleysi og hroka.
Ég hef tekið ákvörðun, ákvörðun sem ég hélt að ég myndi aldrei taka, því mér er starfið mitt og nemendur mínir svo kærir. Ég ætla að segja upp. Í næstu viku mun ég leggja fram uppsagnarbréf og falast eftir lausn frá störfum. Í 18 ár hef ég sinnt kennslu af miklum áhuga, metnaði og með mikilli gleði. En nú er allt breytt. Ég lít svo á að sveitarfélagið mitt hafi ekki áhuga á að borga mér, né öðrum kennurum sanngjörn laun og því hef ég ekki áhuga á að "gefa" þeim vinnu mína framar. Ég hef upplifað 7 vikna ofsóknir gagnvart kennarastéttinni, orðið vitni á vanþekkingu þeirra sem fara með fræðslumál í þessu landi á skólum og skólastarfi og síðast en ekki síst, skeytingaleysi samfélagsins gagnvart menntun barna. Mér líður eiginlega innra með mér eins og einhver mér nákominn hafi dáið....en kannski líður fólki bara þannig þegar trú þess á samfélagið, réttlætið og yfirvöld deyr. Ég get bara ekki meir......

Bananalýðveldið

2004-11-12T18:44:00.000Z

Hlustaði á fyrstu umræðu til (ó)laganna í dag. Mönnum mæltist auðvitað misvel og ég verð að segja að Vinstri grænir áttu atkvæðið mitt í dag. Djö....., hvað maður er að verða róttækur og neikvæður. Hvernig er heldur annað hægt eftir 7 vikna ofsóknir. Fór niður í verkfallsmiðstöð eftir hádegið og hitti þar helling af ævareiðum kennurum. Flestum hafði brugðið svo í morgun að þeir voru engan veginn búnir að jafna sig þó langt væri liðið á dag. Það er allavegana ljóst að þessi lög leysa engan vanda og það verða ekki kátir kennarar sem koma til vinnu næsta mánudag.....Ég hef heyrt af mörgum sem ætla strax að segja upp og mótmæla á þann hátt þessari ólýðræðislegu aðför. Hvað á það að þýða að láta samninganefndirnar sitja og góna á hvor aðra til 15. des?.... og ef ekki verður búið að semja þá, þá muni verða skipaður gerðadómur.! Þetta er augljóslega alveg gríðarlegur hvati fyrir Launanefndina til þess að semja - það sér hver maður.Doooh:s Svo tekur náttúrulega tíma að skipa dóminn og safna gögnum og á meðan sitja kennarar eftir á "gömlu" laununum sínum. Heildargreiðslum þarf svo ekki að skila fyrr en næsta vor og eru þá þær bara afturvirkar til 15. des. Engar "stríðsskaðabætur" eru boðnar og engin trygging fyrir því að laun og kjör verði miðuð við viðmiðunarstéttina okkar - framhaldsskólakennara. Er furða þó það hafi soðið á sumum í dag.
Nokkrir kennarar tóku sig til í dag og söfnuðu fyrir nokkrum kössum af bönunum og keyrðu með þá niður á Alþingi og dreifðu til þeirra sem þar voru. Þannig vildu þeir láta í ljós skoðun sína á þessu bananalýðveldi sem við búum við. Margur verður af aurum api....og apar borða banana......nanananan.....life is life....nanananana.....er algerlega að missa mig þessa stundina.

Datt í hug nýtt nafn á nýja borgastjórann okkar. Steinunn Vald.is. Hvernig lýst ykkur á?

Lög ó-lög....

2004-11-11T20:01:00.000Z

Er enn með óbragð eftir að hafa hlustað á menntamálaráðherrann lýsa því yfir, að þó sveitarfélögin hefðu allan ríkissjóð til umráða gætu þau ekki komið til móts við ítrustu kröfur kennara. Hver var að biðja um ítrustu kröfur? Frá þeim hefur verið bakkað verulega frá því í vor. Og gott að vita að það eru peningarnir sem eru fyrirstaðan í þessu öllu saman. Hún sagði líka að aðeins 7% munur væri á launum framhaldsskólakennarar og grunnskólakennara þegar það kemur skýrt fram í Mogganum í dag að munurinn er nær 30% og þá eru stjórnendur í grunnskólanum meðtaldir í meðallaunum. Hún talaði um freklega framgöngu okkar (hvaða freklegu framgöngu?) en einnig að auðvitað ættu kennarar að hafa góð laun til samræmis við mikilvægi þeirra. EN...því miður væri það ekki hægt því þá myndi stöðugleikinn detta á rassinn. Skil ekki svona bull, og þessi kona hefur fallið þvílíkt í áliti hjá mér. Er alvarlega farin að hugsa mér til hreyfings í starfi. Fer kannski bara í námsleyfi á næsta ári (hef ekki tekið neitt slíkt í 18 ár) og breyti svo um starfsvettvang. Veit að þetta starf á best við mig af öllum störfum og ég held að ég sé að sinna því vel, en ég er orðin óskaplega þreytt á þessu virðingar og skilningsleysi sem við kennarar búum við. Það getur verið að sumum finnist þetta létt og ómerkilegt starf sem borga eigi eins og hvert annað búðarstarf, en það finnst mér ekki. Ég er mjög stolt af starfinu mínu og finnst fátt merkilegra en að starfa með ungu kynslóðinni og hjálpa þeim til aukins þroska. Ef lög verða sett á morgun eins og gefið var í skyn á Stöð 2 í kvöld verða það ekki svo kátir kennarar sem snúa til starfa á mánudag. Og hætt er við fjöldaflótta úr stéttinni á vormánuðum. Og hvað gera yfirvöld þá? Heyrði setningu í sjónvarpsþætti í gær sem mér finnst eiga vel við nú þegar mér líður eins og ég sitji á botninum á drullupitti. Hljómar einhvernveginn svona í lauslegri þýðingu.

Allt verður gott að lokum - ef það er ekki gott þá eru þetta ekki lokin

(All things will be good in the end - if it isn´t good, then it isn´t the end)

Þetta geta því ekki verið lokin......hangi á því.

Morgunþankar

2004-11-11T10:39:00.000Z

Vaknaði við ruslakallana í morgun og fór upp og fékk með að borða. Börnin njóta verkfallsins með því að sofa á sínu græna eyra langt fram á morgun. Get samt ekki leyft mér slíkan munað. Ætla ekki að snúa sólarhringnum við. Er nebbnilega á leið úr verkfalli hvern dag sem ég vakna. Ohh, hvað ég vona að eitthvað almennilegt fari að gerast, ónýtt kennsluþörf mín er alveg að gera út af við mig.

Las tvær góðar greinar í Morgunblaðinu í morgun. Önnur er eftir stærðfræðikennara í Háskóla Íslands um "lausn" á þessari kjaradeilu sem frú Þorgerður Katrín virðist hafa dottið niður á. Hin greinin er eftir prófessor nokkurn og er um "Aðbúð og geðvernd kennara". Hvet alla til að lesa þessi skrif.

Fór á landsleikinn í gær og það eina jákvæða í leiknum sjálfum var markafjöldinn. Níu mörk í einum leik er ekki svo slæmt, en betra hefði að meginhluti þeirra hefði verið skoruð í mark Norðkvennanna en ekki okkar. Tap 2-7 var dapurleg staðreynd.

Nýr borgarstjóri var kynntur í gær. Steinunn Valdís fær þann heiður að vera þriðji borgastjóri R-listans á jafnmörgum árum. Kannski ætti R-listinn að bjóða næst fram amk. 3 borgastjóraefni svo fólk viti fyrirfram hvað það er að kjósa.

Í verkfall á ný

2004-11-09T16:14:00.000Z

Beið spennt í gærkvöldi eftir því hvort LN myndi samþykkja tilboð kennara og verkfalli yrði aflýst, en af því varð því miður ekki. LN hafði hent fram öðru tilboði fyrr en það var bara svona sýndarveruleika-tilboð. Eða eins og Eiríkur orðaði það; Þetta er svipað því að einhver fer út í búð með 5000 kall og ætlar að kaupa eitthvað sem kostar 7000 krónur. Hann getur það auðvitað ekki og þá fer hann í bankann og skiptir 5000 kallinum í 5 þúsund krónu seðla og mætir aftur í búðina og ætlar að kaupa. Snjallt?Fór í morgun upp í verkfallsmiðstöð. Áttum eldhúsvaktina - í 3. sinn - en hver er að telja? Kom reyndar í ljós að mistök höfðu átt sér stað í eldhúsvaktaskipulagningunni. En hvað um það, við redduðum þessu auðvitað eins og venjulega. Um 11 leytið kom Eiríkur og sagði frá stöðu mála og var þá mættur múgur og margmenni á staðinn og var mörgum heitt í hamsi. Það er svo fundur á morgun hjá samninganefndunum svo ekkert gerist amk. fyrr en þá.Er að hugsa um að skella mér á kvennalandsliðsleik á morgun. Norska kvennalandsliðið í fótbolta mun etja kappi við okkar stúlkur í Egilshöllinni klukkan 17:00 á morgun. Við í mínum skóla eigum glæsilegan fulltrúa í íslenska landliðinu og ætlum því að fylgjast grannt með gangi mála og segjum: Áfram Ísland !

Alveg kolfellt

2004-11-08T18:40:00.000Z

Þá hefur verið talið upp úr kjörkössunum. Tæplega 93% kennara felldu þessa "rómuðu" miðlunartillögu en sveitarfélögin samþykktu hana einróma. Átti ekki von á alveg svona afgerandi afstöðu en ef einhver var einhverntímann í einhverjum vafa um samstöðu stéttarinnar, þá held ég að viðkomandi verði að endurskoða þá afstöðu. Hvað gerist nú? Samningarnefndinrnar voru strax lokaðar inni hjá Ríkissáttasemjara og geta því ekki mætt í viðtöl í fjölmiðlum´, en Gunnar I Birgis ætlar að ausa úr brunni visku sinnar í þeirra stað. Það verður ábyggilega ekki sagt "Það er gott að búa í Kópavogi" eða eitthvað álíka frumlegt. Einnig væri gaman að heyra í Halldóri Ás sem var viss um að kennarar myndu samþykkja þessa góðu tillögu fyrir viku síðan. Þetta eru greinilega menn sem skynja vilja fólksins betur en aðrir. Nú er verið að biðja okkur um að fresta verkfallinu, en það kemur örugglega ekki til greina nema nýr samningur (og þá erum við að tala um alvöru samning) liggi fyrir. Nú verður semsagt setið og setið og metið.....vonandi tekur þetta fljótt af og loksins eitthvað gert til þess að bæta þetta ófremdarástand sem ríkt hefur í launamálum stéttarinnar

"Stei tjúnd"

2004-11-06T20:09:00.000Z

Var að koma úr þessum líka fínu kjötbollum hjá tengdó. Klikka aldrei. Ekki spillti fyrir að það voru nýbakaðar pönnslur í eftirmat, og lét sá sjö ára sitt ekki eftir liggja við að sporðrenna hvorutveggja niður með bestu lyst.

Nú fer að styttast í það að talið verði upp úr kjörkössunum. Samkvæmt lítilli skoðanakönnun sem hægt er að taka þátt í á spjalli KFR, þá verður miðlunartillagan felld með miklum meirihluta. Hvað gerist í kjölfarið er alls óvíst. Kannski verða sett á okkur lög afar fljótlega og kannski ekki, hvað gerist þá? Hvað er í alvörunni hægt að gera? Þessum spurningum og mörgum öðrum verður svarað í næstu þáttum af hinni æsispennandi sápuóperu: Raunir launagreiðandans. Fylgist með alveg frá upphafi, og sérlega áhugasömum bendi ég á að fylgjast einnig með hinum sívinsælu þáttum Kennararbuddurnar. Já það eru svo sannalega spennandi tímar framundan:-)

Þreytublogg

2004-11-04T18:01:00.000Z

Var eitthvað svo lúin í gær eftir vinnuna að mér tókst ekki einu sinni að skrifa eitthvert væl á þessa síðu. Við höfum verið að keyra alveg á fullu gasi þessa vikuna í skólanum og allir komnir á gott skrið. Ætlum að enda verkefnið okkar um skordýrin og kóngulærnar með öðrum hætti en áður var ráð fyrir gert og það kostaði heilmikla skipulagningu og umsjón með miklu hópastarfi. Eins og þeir sem til þekkja vita, er fátt eins lýjandi og 40 börn í hópastarfi sem öll þurfa mismunandi aðstoð. Þá kæmi sér oft vel að getað klónað sjálfan sig í fljótheitum. En þetta er hafðist nú allt á endanum og afraksturinn verður sýndur 6 ára nemendunum við fyrsta tækifæri.

Heyrði krúttlega sögu af einni lítilli í okkar skóla sem kom til kennarans sín og sagði: Mér finnst sko að þú eigir að hafa góð laun....þú ert svo góður kennari. Ef ég mætti ráða myndi ég sko borga þér HUNDRAÐÞÚSUNDKRÓNUR. Hehe:).... Maður þyrfti að öðlast þetta verðmætamat á ný, þá yrði maður alltaf glaður og sæll með sitt.

Í heimsfréttunum er það helst að Bush var kosinn aftur (öllum að óvörum???) spurning með myndbandið frá Ósóma Binladen...haldiði að það hafi verið ekta? Í tölvusvindlheimi nútímans er jú allt hægt, svo að mér fannst þetta sérlega heppilegur tími fyrir suma að sumir skyldu allt í einu sýna sig og skelfa sumt fólk, sem annars hefði bara setið heima, til þess að mæta á kjörstað og kasta atkvæði sínu í "Runnann".

Þórólfur borgastjóri mun svo mæta í Kastljósið á eftir og gera "hreint" fyrir sínum dyrum og reynt verður að finna út hvort hann sé raunveruleg bissnissbulla eða bara blóraböggull. Ég kann að mörgu leyti ágætlega við Þórólf, finnst hann allavegana heldur skárri heldur en aðrir errlistamenn svo ég er ekkert óskaplega spennt fyrir því að hann segi af sér og við fengjum einhvern annan. Heyrði karl í dægurmálaútvarpinu þusa um þetta mál og hann sagði eins og svo margir segja reyndar : "Það er enginn sekur fyrr en sekt hans er sönnuð". Þetta er svona lögfæðingafrasi sem ég er bara alls ekki sammála. Mín skoðun er sú að þú ert sekur um leið og þú fremur glæp, hvort sem þú verður svo dæmdur fyrir hann eður ei. Réttara væri því að segja :"Enginn skal dæmdur sekur, fyrr en sekt hans er sönnuð". Finnst ykkur þetta vera smásmugulegt hjá mér? :)

Þriðjudagur til þrautar....

2004-11-02T18:14:00.000Z

Var að skríða í hús eftir smástopp í Bónusinum á leiðinni heim. Kaus í dag og setti seðilinn minn í fína appelsínugula kjörkassann okkar á kennarastofunni. Held að við séum flest búin að gera upp hug okkar varðandi þessa tillögu. Það er eitt annað sem mér finnst asnalegt það er að við skulum vera að kjósa um tvo samninga í einu , samning gagnvart kennurum og skólastjórnendasamninginn. Þetta er tveir aðskildir samningar og á að kjósa um þá í sitthvoru lagi af þeim sem hlut eiga að máli. Annað er bara bull. Hversvegna skildum við eiga rétt á því við fella góðan samning hjá þeim ef okkar er slæmur og öfugt?

Svartir
stafirnir

Leggja lykkju á
leið sína

Orðin hafa
villst

Aftur til kennslu

2004-11-01T17:25:00.000Z

Það var blendin tilfinnig sem hríslaðist um mig í morgun þegar ég tók á móti nemendum mínum. Allir verulega kátir með að byrja í skólanum aftur og virtust koma ágætlega undan verkfalli. Þar sem nemendur fá venjulega að velja að verulegu leyti hvað og hversu mikið þeir vinna í heimavinnu þá komu góð skil á henni til mín í dag. Og þar sem hluti af eftirmiðdeginum fór í fund um miðlunartillöguna margfrægu þá þurfti ég að taka 10 kíló af heimavinnu til að fara yfir, með mér heim í dag (því ég komst bara yfir hluta af henni fyrir klukkan 5) og ætla að reyna að dunda mér við að fara yfir þetta í kvöld hér heima. En óneitanlega var gaman að hitta þessa "engla" aftur :) ..og gott ef þau höfðu ekki saknað okkar líka. Þegar heim var komið beið mín pósturinn frá Ríkissáttasemjara og ég beðin um að krota X á seðil og senda til baka. Það var fljótgert og þetta verður sent á morgun. Hafði það í huga þegar ég krossaði að ég var ekki að kjósa um áframhaldandi verkfall (því að ég vil það ekki), heldur um hvort þessi tillaga væri nægilega góð og skilaði mér viðunandi launum (því það er það sem ég vil). Fékk líka útborguð laun, sem ég kem að öllum líkindum til með að skulda þegar upp er staðið....en ce´ la vie .... lífið er lotterí og ég tek þátt í því:)